ผมประทับใจเรื่องนี้มากครับ ในขณะที่เรากำลังมองที่ปัญหาของระบบการศึกษาไทย เราให้ความสำคัญกับ "เด็กมีโอกาสแต่ขาดโอกาส" คือเด็กที่มีครอบครัวที่ให้ความรักความอบอุ่นได้พอเท่าที่พึงมีแต่ขาดโอกาสทางเศรษฐกิจ แต่บางครั้งเราอาจจะหลงลืม "เด็กด้อยโอกาสที่มีโอกาส" อย่างเช่นเด็กในเรื่องนี้ที่เขามีโอกาสทางเศรษฐกิจไม่น้อยแต่ขาดโอกาสทางครอบครัว

สำหรับผม เรื่องเล่าเช่นนี้คือตัวอย่าง "การจัดการความรู้" ที่กรมราชทัณฑ์สามารถสื่อสารถึงสาธารณชนได้อย่างดียิ่งเพื่อสร้างความตระหนักรู้ในปัญหาที่องค์กรในกรมราชทัณฑ์ในฐานะ "องค์กรปลายน้ำของสังคม" ต้องเผชิญครับ