มีวัดหนึ่ง พระส่วนใหญ่ทั้งใหม่และเก่า
ล้วนศึกษาจบมาทางด้านเครื่องยนต์กลไำำก
เมื่อมาอยู่แห่งเดียวกัน เลยทำให้สำนักแห่งนี้
พัฒนาวัดได้ด้วยการพึ่งตนเอง และก็ทำได้ดี
ที่นี่พัฒนาแบบผสมผสาน มีทั้งสอนวิปัสสนา
และพระลูกวัดก็มีบทบาทหลายด้าน ทั้งเปิดค่ายอบรมเด็ก
รับบำบัดและรักษาผู้ติดยาเสพติดด้วยยาและธรรมโอสถ
พระในวัดมักมีคำศัพท์เรียกขานเป็นที่เข้าใจกันเองในหมู่พระด้วยกัน
ซึ่งฟังแล้วก็อดขำไม่ได้
รูปใดมีความรู้เชี่ยวชาญทางเครื่องยนต์
ก็จะถูกเรียนขานว่าพระอาจารย์เหมือนพระวิปััสสนาจารย์ด้วย
พระที่สอนกรรมฐานก็จะสอนเกี่ยวกับวิปััสสนาญาณต่างๆ
ส่วนพระที่สอนทางช่างยนต์ท่านเรียกกันเองในทำนองคล้ายๆกับ
พระอาจารย์ฝ่ายกรรมฐานว่าพระอาจารย์วิปัสสนายานยนต์
(ไม่ทราบเรื่องนี้เกี่ยวกับบทความของโยมไหมเนี่ย)