สวัสดีครับ คุณป.

กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ก็เหนื่อยน่าดูครับ เรื่องราวระหว่างทางสุขและทุกข์ปนมาต่อเนื่อง แต่สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ มีความสุขกับการเรียนรู้ต่อปรากฏการณ์ที่อยู่ตรงหน้า การทำงานกับชุมชน ทำให้เรามีชีวิตชีวา...เห็นความงดงามของจิตใจอันละเอียดอ่อนของชาวบ้าน

จากหนึ่งคณะ ..หนึ่งหมู่บ้าน
สู่..หนึ่งคณะ หนึ่งชุมชน
และวิวัฒน์สู่
หนึ่งหลักสูตร หนึ่งชุมชน

นี่คือภาพสะท้อนเล็กๆ ของทิศทางที่เป็นรูปธรรมของการตระหนักว่า "เพราะมหาวิทยาลัยเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน"..

ขอบคุณครับ