กลับมาถึงวัดแล้ว รู้สึกเพลียมากเลย
ทั้งๆที่ไม่ค่อยได้ทำอะไรกับเขาหรอก
ยังปลื้มใจอยู่เลยนะเนี่ย ที่เห็นแม่เพลง พ่อเพลง
ขับร้องเพลงพื้นบ้านตำนานเรื่องราวหนองบัว อย่างมีชีวิตชีวาที่สุด
ต้องบอกว่าหายเหนื่อยเลยที่ได้นำท่านเหล่านี้มาบอกเล่าเรื่องเก่าตำนานเกาะลอย
ในงานงิ้วที่เกาะลอย
เรียกว่าได้นำนางเกสร,นางทิพย์เกสร กลับมาสู่เคหะสถานที่เดิม
ที่เกิดเหตุ
หลังจากที่นางเกสรจากไปหลายร้อยปี หลายศตวรรษแล้ว
แม่เพลงพ่อเพลง ทั้งหมดนี้ เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ เป็นญาติอาตมา
รู้จักท่านเหล่านี้มาตั้งแต่เด็ก
ถ้ามีเวลามากว่านี้ ได้จะฟังเพลงพื้นบ้านอีกหลายชนิด เพราะท่านไม่ใช่จะมีความสามารถร้องเพลงได้เฉพาะเพลงพื้นหนองบัวเท่านั้น เพลงพื้นบ้านของภาคอีสาน ภาคกลาง ก็ร้องได้อีกมากมาย
นึกต่อยอดได้เรื่องหนึ่งเมื่อเช้าวันนี้พอดีเลย(๒๗ มีนาคม๒๕๕๕)
ขอปรึกษาข้ามปีไว้ก่อนก็แล้วกัน
ปีหน้า(๒๕๕๖)
งานงิ้วจะขออาสานำแม่เพลงพ่อเพลง(เรียกให้เข้ากับตำนานงานงิ้วเกาะลอย
คือนำนางเกสร ให้ไปโล้ชิงช้าร้องเพลงพวงมาลัย) บนเวทีใหญ่
เวทีเพลงลูกทุ่ง
ในรูปการแสดง แสง สี เสียง เล่าขาน ตำนาน หลวงปู่ ฤาษีนารายณ์ นายพรานบุญ พรานเรวัตร นางเกสร การโล้ชิงช้า
เป็นการบอกเล่าเรื่องราวความเป็นมาของเกาะลอย หลวงปู่ฤาษีนารายณ์ นางเกสร พรานบุญ และเชื่องโยมไปถึงอินเดีย และพื้นที่ถิ่นในหนองบัวอีกหลายแห่ง ซึ่งปัจจุบันก็ยังมีชื่อหมู่บ้านปรากฏอยู่
ถ้าทำได้อย่างนี้ท่านแม่เพลงพ่อเพลงคงดีใจสุดๆ
งานใหญ่นี้ต้องอาศัยลูกหลานคนหนองบัวต้องร่วมแรงร่วมใจกันอีกครั้้งเพื่อคนหนองบัวบ้านเ้รา(เืพื่อให้ลูกที่มาเที่ยวงานงิ้ว
ได้เห็น ตัวตน จิตวิญญาณ ร่องรอย
รอยเท้าบรรพชนคนรุ่นเ่ก่าที่ท่านเดินผ่านมา)