 |
ชีวิตคนเรา ก็มีหลากหลาย ต่างคนก็ต่างพยายามที่จำเป็นจะต้องดิ้นรน บูรณาการงานกับชีวิต เพื่อการพัฒนาที่ดีขึ้น ให้อยู่กับโลกนี้อย่างมีคุณค่า อย่างเช่นน้องขจิต หรืออาจารย์ขจิต ที่พัฒนาการสอนบทความภาษาอังกฤษ ซึ่งพี่สุ เห็นแล้วไม่อยากเข้ามาเยี่ยม เพราะพี่สุไม่เก่ง แต่พอมาพูดถึง ต้นไม้ สวนครัวอะไรทำนองนี้ ทำให้พี่สุกล้าขยับเข้ามาเม้นท์กับน้องขจิตได้บ้าง คือพอไปได้ด้วยกัน และรู้ว่า น้องขจิตเป็นคนเก่งมาก ภาษาอังกฤษ พร้อมมีกิจกรรมประกอบ สุดยอดต่อการต่อยอดและพัฒนา ซึ่งพี่สุพอแวบเข้ามาชมกิจกรรมได้บ้าง นี่คือการบูรณาการเพื่อคนอย่างพี่สุได้มีโอกาสเข้ามาเยี่ยมคนเก่งภาษาอังกฤษระดับปรมาจารย์ได้บ้างคะ
พี่สุขอบคุณมากนะคะ ที่น้องขจิตเข้าไปเยี่ยมพี่สุอยู่บ่อยๆๆ พี่สุเห็นนะคะ ทุกบทความที่น้องขจิตเข้ามาเยี่ยมพี่สุ แต่พี่สุได้แต่มองดู แต่ไม่ได้ตอบคืน คิดถึงก็คิดถึง อยากเข้ามาเยี่ยมเขียนตอบคืนให้กำลังใจที่เข้ามาหา แต่เวลาไม่มีคะ ถึงมีเวลาน้องบรีมก็เข้ามาเล่นกดคอมด้วยแย่งกันคะ เลยไม่สะดวก เพราะการเขียนมันต้องใช้สมาธิ และตอบได้อย่างเข้าใจกันคะ เดี๋ยวดูตอนน้องบรีมไปโรงเรียน เดือนพฤษภาคมนี้ คอยดูว่าจะมีเวลาเท่าไหร่คะ
ขอชมเชยและชื่นชมกิจกรรมช่วยคนน้ำท่วมด้วยนะคะ และฝากความคิดถึงน้องสามารถด้วยนะคะ พี่สุยังไม่ได้เยี่ยมเยือนสักครั้งเลยคะ
และที่พี่สุเขียนบล็อกได้ ใส่ภาพเป็น ก็ได้กำลังใจตั้งแต่สมัยพี่สุเป็นนักศึกษา ผู้มีอายุ ผู้สูงอายุ (สว.) ที่น้องขจิตเข้ามาเยี่ยมและให้กำลังใจหลายครั้ง ในขณะที่พี่สุเริ่มเขียนใหม่ๆ ท้อถอย ล้มเลิกก็หลายที แต่ก็ได้กำลังใจ ที่พี่สุพอจะรู้ก็มีแต่น้องขจิตกับย่าบัวที่ไม่ทิ้งพี่สุคะ จนในที่สุดก็ปรากฏโฉมได้หลายบทความ แล้วก็หลายปี จนถึงปัจจุบันนี้แหละคะ พี่สุก็พัฒนาบทความ มาได้หลากหลาย หลายรสหลายแบบ ถือว่าพี่สุก็บูรณาการงานกับโกทูโนไปได้ด้วยดีคะ ขอบคุณนะคะ พี่สุคิดถึงเสมอคะ ไม่ลืมน้องขจิตซักครั้งที่เข้าโกทูโน แต่ไม่สามารถตอบได้คะ