สวัสดีคะท่านพี่มหา คิดถึงท่านพี่เช่นกัน และไม่เคยลืมสัญญา ที่ให้ไว้ว่า จะอยู่คุยกันจนมือจิ้มคอมไม่เห็นตัวหนังสือ หรือไม่ไหวจริงๆ ถึงจะทิ้งกันไป  ช่วงนี้ที่ห่างหายไป ก็เพราะภารกิจที่เคยว่าง นำไปเลี้ยงลูกสาวหล้า เลยว่างเว้นไม่เล่นคอม แม้แต่เฟสบุค ก็ยังไม่มีเวลาเลยคะ คิดถึงกัลยาณมิตรทุกๆๆท่าน อยากไปเยี่ยมเหมือนเคยเป็น เคยเม้นท์ เวลาจำกัด

   ขอบคุณมากนะคะที่เข้าไปเยี่ยมสุ สุไม่ลืมสักครั้ง และรับรู้เสมอ ว่าท่านพี่มหาก็คิดถึงสุ คิดถึงเพื่อนคนที่ห่างหายไป เหมือนทิ้งกัน ไม่ได้ทิ้งนะคะ

   มาอ่านเรื่องกองทุนหมู่บ้าน ที่รัฐจัดสรรงบมาให้นั้น เป็นสิ่งที่ดีมาก แต่ถ้าขาดคนบริหารเงินก้อนนี้ที่ไม่เข้าใจ นำไปทำสิ่งที่ไม่มีผลงอกเงยมาเพิ่มทุน ให้เข้มแข็งยั่งยืน เช่นนำไปแบ่งกัน ให้กันยืม แล้วมีดอกเบี้ย ถ้าเข้มแข็งจริงๆๆ ก็จะได้ประโยชน์ทั้งผู้ให้ละผู้ยืม แต่ก็มีบางคนนำไปใช้ซื้อ ไปดาวสิ่งของ เครื่องอำนวยความสะดวก โทรศัพท์ ทีวี รถ ซึ่งไม่มีผลงอกเงย ก็เปล่าประโยชน์ เพราะจะมีหนี้สินเพิ่มขึ้นอีก เกิดปัญหาครอบครัว ปัญหาสังคม

   ส่วนกำไรที่ได้นำไปซื้อเต้นท์ โต๊ะ เก้าอี้ เพื่อนำมาใช้ในงาน บุญ งานแต่ง งานศพ นี่ถ้าทำได้จริงๆๆ ถือว่าหมู่บ้านนั้นเข้มแข็งจริงๆๆ เพราะบริหารได้ถูกความจำเป็นและความต้องการของชุมชน สามารถอำนวยความสะดวกสบาย ในหมู่บ้านนั้น

   และที่ท่านพี่มหาว่ามา เขียนมา ถือว่าพี่มหาเข้าใจ ในการใช้เงินกองทุน ได้อย่างสร้างสรรค์และมีประโยชน์ และเข้าใจ ภาระที่จำเป็นของชุมชน ถ้าหัวหน้าชุมชน หรือผู้บริหารชุมชน มีความรู้ความเข้าใจ ดั่งท่านพี่มหา หมู่บ้านนั้นเจริญแน่นอน และทุกวันนี้ ผู้ใหญ่บ้าน ก็มีบทบาททีเดียว ใครได้ผู้ใหญ่บ้านที่เข้าท่า ก็ถือว่าเป็นบุญวาสนาของหมู่บ้านนั้น

     อยากถามท่านพี่มหาว่า  เหนื่อยไหมคะ คิดถึงเสมอนะ  คงเป็นจิตอาสาตัวเป้งเลยใช่ไหมคะ  หายากนะคะ จิตอาสาเนี่ย

     รักษาสุขภาพด้วย ไม่ต้องห่วง ทหารแข็งแรงและอดทนอยู่แล้ว ส่วนสุเกือบไปแล้วคะ ตอนนี้กำลังฟื้นฟูสุขภาพอยู่คะ  เวลาเจ็บไข้ซื้อยามาทานเอง ให้ระวังคะ ผลข้างเคียง เบื่ออาหาร ท้องผูก กรดไหลย้อน ไอนานๆๆ