สวัสดีครับคุณหยั่งราก ฝากใบครับ
ขอบพระคุณที่นำเอาประสบการณ์ในการปฏิบัติตนสู้กับการเป็นไข้หวัดมาแบ่งปันนะครับ
การได้บทเรียนบางอย่างจากการย่ำน้ำค้างยามเช้านี่ ทำให้ผมนึกไปถึงหลายอย่างที่อยู่ในวิถีชีวิตและการปฏิบัติต่างๆในสังคม เป็นต้นว่า การถอดรองเท้าและเดินบิณฑบาตรด้วยเท้าเปล่าในยามเช้าของพระภิกขุ การเดินเท้าเปล่าไปเหยียบซังข้าว ยอดหญ้า และน้ำค้าง ระหว่างการออกไปทำนาของชาวนา เหล่านี้ ไม่รู้ว่ามีกุศโลบายและตัวปัญญาที่แยบคายทางด้านสร้างเสริมการดูแลตนเองโดยธรรมชาติของชีวิต ผสมผสานอยู่ในนั้นด้วยหรือเปล่านะครับ