"เพราะเธองาม..ฉันจึงหลง"

บทความเพียงบางส่วน....ดังนี้นะคะ

     เพียงน้ำค้างหนึ่งหยดหมดจดจิต
     ฤาจะเป็นนิมิตรที่คิดฝัง
     ดูนุ่มนวลออดอ้อนย้อนภวังค์
     อยากให้เป็นน้ำสังข์หลั่งจากใจ

     ความคงทนความงามอยู่ตามนี้
            จักเธอมีความงามถึงกาลไหน
                 อีกร้อยวันพันปีพิราลัย
                         ความคิดถึงไม่คลายถึงใจเธอ

    ไม่มีสิ่งใดใดจะย้อนกลับ
          ไม่เคยนับวันกาลผ่านเสมอ
              ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงเธอ
                  เพียงรอวันพบเจอรอเธอมา

- นำมาฝากท่านๆๆ คะ....ถ้าอยาอ่าน...ทั้งหมด....ไปที่ท่าน ......

Lect. Wasawat Deemarn นะคะไพเพราะมากคะ