น้องกุ้งน้ำแดง

ขอบใจมากที่แวะมาเป็นส่วนหนึ่งของบันทึกนี้...และขอบใจที่ให้รายละเอียดอย่างยืดยาว  แต่ชวนอ่าน  ชวนติดตามไม่น้อยเลยทีเดียว

บ่อน้ำที่บ้านของกุ้ง  กลายมาเป็นสถานที่บันทึกภาพประวัติศาสตร์ชุมชนที่เกี่ยวพันกับการแบ่งปันมิตรภาพ, น้ำใจและความเอื้ออาทรกันสู่กันและกัน

กุ้งน่าจะดีใจและภาคภูมิใจในความเป็นพ่อของกุ้ง..โดยเฉพาะการสอนวิธีคิดของคนชนบทที่ไม่เห็นเงินอยูเหนือความรักและการแบ่งปัน

น้ำแดงเคยถามพ่อกับแม่ว่า คนมาตักน้ำที่บ่อน้ำเราตั้งเยอะ ทำไมเราไม่ขายล่ะ  ถ้าเกิดเราขายเราจะใด้เงินเยอะมากเลยนะ เพราะที่อื่นก็เห็นขายกันตั้งเยอะแยะในตอนนี้   คำตอบที่ได้จากพ่อคือน้ำที่บ่อมันเป็นสิ่งที่ไม่ควรขาย สิ่งไหนที่ควรแบ่งกันกินได้ก็แบ่กันกินไปและอีกอย่างเราไม่ได้สร้างมันมาธรรมชาติเป็นคนสร้างมันมา ถึงแม้ว่าเราจะขายไปเงินเพียงนิดเดียวไม่ทำให้เรารวยได้หรอก

พี่ประทับใจเรื่องที่เธอเล่ามาก....เช่นกันคือ  ประทับใจคุณพ่อของกุ้งมาก  นั่นแหละคือแบบอย่างที่ดี 

ขอบใจมาก..น้องรัก