เรียน ท่าน โสภณ เปียสนิท

ต้นไม้ยืนฝืนร่างอย่างเหงาหงอย

หมู่นกน้อยแรงสิ้นโบกบินหนี

จิ้งหรีดเร่เซซังทั้งท่าที

คนถ้ารอดแล้งคงแทบตาย

   ชอบจังคะ อ่านแล้วมองเห็นภาพ...คะ