สวัสดีครับท่านอาจารย์ชัด บูญญา

ประเทศไทยเราดูเหมือนว่าจะก้าวสู่การเป็นประเทศอุตสาหกรรมแล้ว แต่มันเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้นครับ ประชากรของเราส่วนใหญ่ยังอยู่ในภาคการเกษตร!อีกส่วนก็อยู่ในภาคอุตสาหกรรมก็จริงครับ แต่อยู่ในฐานะ "ผู้รับจ้างใช้แรงงาน" ไม่อยากใช้คำนี้เลย แต่ก็ไม่รู้จะใช้คำไหนที่มันสื่อและเข้าใจง่ายกว่านี้อีกแล้วครับท่านอาจารย์

ประเด็นนี้คนที่อยู่ในภาคอุตสาหกรรมเรากำลังอยู่ในภาวะที่ผมเรียกว่า "การหลงระเริง" กับเทคโนโลยี กับสิ่งที่เป็นค่านิยมทางสังคมแบบ "วัตถุนิยม" หลงลืมไปว่าเราอยู่ในฐานะอะไร "ผู้ผลิต ผู้สร้าง" หรือ "ผู้รับจ้างและบริโภค"

พูดเรื่องนี้ให้บุคลากรในภาคอุตสาหกรรมฟัง ถึงกับอึ้ง นิ่งกันไปพักใหญ่ (พวกเขาคงกำลังคิดทบทวนอยู่ครับ) สุดท้ายพวกเขาก็เข้าใจได้เอง และผมมักถามพวกเขาว่ามีเทคโนโลยีใดของคนไทยร้อยเปอร์เซ็นต์ที่สร้างออกไปขายเป็นเชิงธุรกิจได้บ้างไหม?(คิดกันนานครับ นี่ยังไม่ได้ถามไปถึงขั้นนวัตกรรมเลยนะครับ)

โดยความคิดผมนั้น ผมเชื่อว่าคนไทยเราเก่งไม่แพ้คนชาติใดในโลกจริงๆครับ คนไทยทุกคนศักยภาพ มีพร้อมอยู่อย่างเต็มเปี่ยม แต่การบ่มเพาะคนของเราเพื่อเติมขีดความสามารถนั้นยังทำกันแบบว่าไม่เข้าใจใน "ความเป็นมนุษย์" อย่างแท้จริง เราเน้นหนักสิ่งต่างๆกันด้วยเหตุผล ตรรกะ จนสมองซีกซ้ายทำงานอย่างหนัก ในขณะที่สมองซีกขวาฝ่อและห่อเหี่ยว สุนทรียภาพในชีวิต ในความเป็นมนุษย์หดหายกันไป การพัฒนาคนของเราไม่ต่างอะไรไปจากการเขียนโปรแกรมให้หุ่นยนต์ทำงานเลยครับ คิดวิเคราะห์เองแทบไม่ได้ ยิ่งชีวิตคนทำงานในโรงงานด้วยแล้วน่าสงสารมากครับท่านอาจารย์ ระเบียบ วินัย (ซึ่งก็เป็นสิ่งดีผมเห็นด้วยครับ) แต่มันมักถูกนำมาใช้แบบไม่สร้างสรรค์กันเลย นำมาใช้เป็นประเด็น จับผิด กำหนดบทลงโทษ จนกฎระเบียบเยอะแยะไปหมด สุดท้ายก็เข้าตำราที่เขาว่า "กฎมีไว้ให้แหก" ...เศร้าใจจริง

อีกประเด็นที่ถือว่าสำคัญก็คือ "การได้รับความร่วมมือ สนับสนุนกันอย่างจริงจัง และจริงใจในทุกภาคส่วน" ซึ่งเรื่องนี้ผมประสบพบเจอกับตัวเองมาเยอะครับ บอกเลยว่า "ยังต้องเหนื่อยกันอีกเยอะ" สังคมไทยเราถึงจะเก่ง คิดดี ทำได้ แต่หากไม่มีผู้หลักผู้ใหญ่มาให้การสนับสนุนก็ "เดี่ยง" ครับ ไม่งั้นก็ "แป๊ก" ไปไม่เป็น ท่านผู้ใหญ่ใจดีไปไหนกันหมด? (จริงๆนะมีครับแต่ส่วนน้อยมากที่คิดถึงประโยชน์ในองค์รวม นอกนั้นเขาไปมุ่งเน้นเรื่องส่วนตนกันหมด อีกอย่างท่านก็คงไม่มีเวลามาให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากนักครับเพราะเรื่องของท่านเองยังเคลียร์กันไม่ลงตัวเลย)^_^

"คุณบ่มเพาะคนเช่นไร คุณก็จะได้รับผลกรรมเช่นนั้น" หลุดพ้นจากข้อจำกัดเหล่านี้ไปได้ ผมก็ได้แต่หวังว่าเราน่าจะมี "รถยนต์แห่งชาติ" ขายแข่งกับชาติอื่นๆเขาบ้างนะครับ

ขอบพระคุณท่านอาจารย์ในการแบ่งปัน และแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับผม