สวัสดีครับท่านอาจารย์

คุณค่าของคนทำงานเกิดจากประโยชน์ที่เราได้ทำงานตอบแทนให้กับองค์กรอย่างคุ้มค่า และต่อยอดเพิ่มมูลค่าด้วยรูปแบบเฉพาะตัวที่เกิดจากภูมิปัญญาของเราเอง จึงจะทำให้เราค้นพบตัวเองอย่างมีจุดยืน เข้าใกล้ความเป็นมนุษย์มากขึ้น และนี่คือความยุติธรรมที่เราจะได้รับจากการทำงาน

-หากเราทำงานเพื่อเงิน.....เราก็จะได้เงินเอาไว้เลี้ยงชีพ องค์กรก็จะได้ผลผลิต แลกกัน

-หากเราทำงานเพื่อตำแหน่ง.....เราก็จะได้ยศ ฐาบรรดาศักดิ์ องค์กรก็จะได้บุคลากรมาคอยจัดการคนอื่น

-แต่หากเราทำงานเพื่อพัฒนาตน....เราจะมีโอกาสได้ใช้ศักยภาพในตัวเราอย่างเต็มเปี่ยม ในขณะที่องค์กรก็จะได้บุคลากรที่มีศักยภาพสูง เพิ่มมูลค่าให้กับผลผลิต

งานมันเป็นภาระผูกพันของจิตตลอดทุกๆขณะจิตมันตื่นรู้ การทำงานจึงไม่ใช่การทำตามคำสั่งของหัวหน้าเสมอไปหากเราซาบซึ้งในเนื้องานอย่างดีพอ ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาสั่งให้ทำ เพราะเราต้องทำตามภาระผูกพันของจิตที่ตื่นรู้อยู่ทุกขณะอยู่แล้ว อย่าลืมว่าเราเป็นมนุษย์ เราไม่ใช่หุ่นยนต์ที่ต้องมีโปรแกรมคำสั่งคอยกระตุ้นหากไม่กระตุ้นก็ไม่สามารถทำได้ ผู้ที่เป็นหัวหน้างาน เป็นผู้บังคับบัญชารุ่นใหม่ๆ หากทราบข้อเท็จจริงที่ผมได้นำเสนอมาจนถึงช่วงสุดท้ายนี้แล้ว ขอให้ท่านพิจารณาเอาเองนะครับว่า บทบาทของท่านตั้งแต่บัดนี้ควรจะต้องปรับเปลี่ยนไปอย่างไร?

“การทำงานตามเหตุผลของธรรมชาติ เป็นการทำเพื่อให้เกิดความงอกงาม เจริญเติบโตทางจิตใจ ซึ่งเป็นเหตุและปัจจัยของมันจริงๆ.....

.....แต่หากคิดว่าผลของการทำงานคือ เงิน นั้นเป็นการมองแบบคุณค่าภายนอก มองแบบความจริงที่มนุษย์สมมติกันขึ้นมาตามหลักการของข้อตกลงบนพื้นฐานแห่งทฤษฎี ถ้าเป็นเช่นนี้แล้วก็ย่อมหมายความว่าจะต้องมีการวาง การสร้างเงื่อนไขที่เหมาะสมยุติธรรมมาใช้อยู่ดี ท้ายที่สุดก็ได้ผลสุดท้ายที่การปรับจิตใจให้เข้าไปอยู่กับงานเช่นกัน” (พระพรหมคุณาภรณ์ ป.อ.ปยุตโต)

ขอบพระคุณในการแบ่งปัน และเปิดโอกาสให้แลกเปลี่ยนเรียนรู้นะครับ