สวัสดีครับ ท่านอาจารย์

อ่านบันทึกอาจารย์กี่เรื่องก็ไม่เคยเบื่อเลยครับ ตรงกันข้ามกลับสนุกและได้ความรู้เชิงวิเคราะห์ดีมากๆครับ ผมสามารถนำมาปรับประยุกต์ใช้ในการพัฒนาตนเองได้เป็นอย่างดีมากๆ และสิ่งหนึ่งที่ผมประทับใจท่านอาจารย์ก็คือ อาจารย์พยายามเรียนรู้ตนเองทุกๆครั้งกับประเด็นที่ยกมานำเสนอ นี่คือสิ่งที่คนเป็นครูที่มีจิตวิญญาณนั้นสมควรกระทำที่สุดครับ.....

"เมื่อพิจารณาตนเอง ถึงงานวิจัยตนเอง สองงาน เปรียบเทียบกัน

- งานแรก เชิงปริมาณ (Quantitative) นั้น อาจมีหลายอย่างที่ท้าทายและต้องแก้ไข แต่ก็ทำได้ไปตามขั้นตอน จนเสร็จก่อน

- งานที่สอง เชิงคุณภาพ (Qualiative) มิใช่ไม่มีเวลา แต่หยิบมาสักพักข้าพเจ้าก็หาว -เพราะเริ่มคิดก็เหนื่อยแล้ว หรือเขวกระโดดไปทำอย่างอื่นแทน..กลับมาที ก็เสียเวลาในการต่อให้ติดที

.

สิ่งที่แตกต่างในการทำสองงานนี้คือ "Focus"

1. ภาพสุดท้าย : งานเชิงปริมาณมีแบบแผนที่ค่อนข้างตายตัว จึงพอนึกภาพออกถึงภาพสุดท้ายว่าต้องมีอะไรบ้าง แต่งานเชิงคุณภาพ ข้าพเจ้าไม่คุ้นเคยจึงรู้สึกเคว้งคว้างไม่รู้ขอบเขตที่ชัดเจน

2. ตัวทำให้ไขว้เขวสำคัญคือ "เสียงภายใน" อันเกิดจากความขัดแย้งกับภาพที่ข้าพเจ้ามองตัวเอง (Self-identity) : ตอนเขียนวิจัยเชิงคุณภาพ..เสียงในหัวข้าพเจ้าคือ "ไม่ใช่ทางที่เราถนัด จึงไม่ใช่สิ่งที่เราจะทำได้ดี"..จนงานค้างคาเป็นแรมปี..กว่าจะตัดใจทำดีที่สุดเท่าที่ทำได้..

3. ระบบสื่อประสาท dopamine ในสมองข้าพเจ้าป้อแป้ เพราะยังติดนิสัยทำอะไรหลายๆ อย่างพร้อมกัน ยิ่งความเร็วอินเตอร์เน็ตสูงขึ้นเท่าไหร ข้าพเจ้ายิ่งสมาธิสั้นลง

-- ถ้าท่านอ่านบทความ มาจนถึงบรรทัดนี้ได้ แสดงว่า ประสิทธิภาพการมีใจจดจ่อ ของท่าน ดีกว่าข้าพเจ้าแล้วละคะ :-)"

เป็นกำลังใจให้อาจารย์เสมอนะครับ ขอบคุณสำหรับการแบ่งปันองค์ความรู้ที่ดีๆเสมอมา