*การที่คนเรามีความจดจ่อต่อสิ่งใด..มักเกิดจากแรงบันดาลใจที่จะเข้าให้ถึงสิ่งนั้นจนถึงที่สุด

*คิดในองค์รวมคือ เริ่มจากความศรัทธาในสิ่งนั้น..อันนำมาซึ่งความเพียรที่จะไม่ละทิ้งจากไปจนกว่าจะพอใจ

*อย่างบันทึกของน้องหมอ ป. นั้นต่อให้มีความยาวและซับซ้อนเพียงไร พี่ใหญ่มีใจใคร่อยากคลี่อ่านต่อไปจนจบ และอาจกลับมาใหม่อีกหลายรอบ เพื่อให้เข้าถึงจริงๆ เป็นสิ่งที่พึงปฏิบัติอยู่เสมอแบบจดจ่อค่ะ..เหมือนภาพตะวันกำลังลับขอบฟ้านี้ ที่เก็บมาฝากค่ะ..