เรื่องราวดูเหมือนเรียบๆไม่มีอะไร แต่หากวินิจฉัยให้ดีขณะที่เด็กคนหนึ่งนำสิ่งที่ตนได้พบเจอมาร้อยเรียงกลั่นผ่านจิตสำนึกในตนเองได้ มันน่าปลื้มใจมากๆที่เยาวชนรุ่นหลังๆของเรายังมีจิตสำนึกแบบนี้หลงเหลืออยู่

ขอบคุณผู้เขียนบล็อก คุณชลธิชา และขอบคุณน้องที่แนะนำ ด.ช.วรุฒ เหมือนนรุธ ด้วยครับผม ทำต่อไปเรื่อยๆนะครับ ผมเป็นกำลังใจให้ เรื่องราวดีๆแบบนี้สังคมไทยกำลังต้องการเยอะมากทีเดียวครับ