* คุณค่าอย่างหนึ่งของผู้สูงอายุคือ อยู่เป็นเนื้อนาบุญให้ลูกหลานได้ทดแทนพระคุณ พี่ใหญ่เคยคิดและปฏิบัติเช่นนั้นกับคุณพ่อ-คุณแม่ ในช่วงที่ท่านมีชีวิตอยู่ด้วยความสุขใจยิ่งนัก

* ครั้นถึงคราวของตนเองที่แก่ตัวลง กลับไม่อยากเป็นภาระของใคร พยายามดูแลตนเองอย่างเต็มกำลังและปลีกวิเวก จนถูกหลานๆต่อว่าอยู่ทุกวันนี้ที่ไม่ทำตัวเป็นสะพานบุญให้พวกเขาบ้าง คงต้องพบกันครึ่งทางระหว่างผู้ให้และผู้รับนะคะ