สวัสดีครับ คุณธนากรณ์ ใจสมานมิตร

เห็นด้วยกับความคิดเรื่อง Grand Theory มากเลยครับ เพราะจริงๆ ถ้ามองตามความหมายของศาสนา บางทีศาสนาพุทธอาจจะไม่เข้าข่ายด้วยซ้ำ การเจริญสติ ก็นับเป็นตัวอย่างคติการดำเนินชีวิตที่ดี (ที่เมืองนอกเริ่มมาสนใจกัน มีการให้นักเรียนทำสมาธิกันในโรงเรียน มีเครือข่ายโรงเรียน mindfulness)

ความท้าทายของการสอนในยุคปัจจุบันอาจจะอยู่ที่ความเปลี่ยนแปลงของวัฒนธรรม สังคม และผู้เรียน (ในขณะที่ผู้สอนปรับเปลี่ยนยาก) เรื่องกระบวนการคิดที่คุณธนากรณ์กล่าวถึง ก็มีคนถกเถียงกันเยอะครับ อันนี้ต้องอ้างถึง 21st century skills ที่หลายคนกำลังเห่อกัน การที่เน้นเรื่อง skills หรือทักษะ แต่ไปลดทอน content หรือเนื้อหานั้น เป็นเรื่องที่หลายฝ่ายเห็นด้วย แต่อีกคนก็เป็นห่วงครับ เพราะในทางทฤษฏีนั้น skills เช่น critical thinking หรือ การคิดอย่างมีวิจารณญาณนั้น เป็นเรื่องที่ต้องอิงอยู่กับเนื้อหา พูดง่ายๆ ก็คือ คนที่คิดอย่างมีวิจารณญาณในแขนงวิชาต่างๆ นั้น ไม่สามารถจะถ่ายโอนได้ อย่างตัวผมเอง อยากจะคิดเชิงวิจารณญาณในเรื่องเกษตรอินทรีย์ ก็ไม่สามารถเอาองค์ความรู้ที่ผมมีเกี่ยวกับเรื่องการศึกษาและเทคโนโลยีไปประยุกต์ได้

แน่นอนครับว่าโยนิโสมนสิการเป็นเครื่องมือหนึ่งที่ช่วยได้ แต่ผมก็ยังสงสัยว่าหากปราศจากองค์ความรู้เฉพาะทาง ความคิดที่แยบคายก็เกิดไม่ได้

เรื่องนี้กำลังจะหยิบมาเขียนถึงพอดี ไว้ค่อยมาคุยกันยาวๆ อีกหนได้ครับ

ผมต้องขอโอกาสศึกษางานของคุณธนากรณ์ด้วยนะครับ ทั้งใน gotoknow และใน jobpub

ขอบคุณมากครับ