สวัสดีครับอาจารย์ บุษยมาศ

อ่านบันทึกอาจารย์แล้ว ผมอยากจะบอกกับอาจารย์ (เป็นข้อเท็จจริงนะครับ) ไม่ใช่เฉพาะระบบราชการเท่านั้นครับ เพราะระบบเอกชนที่ยังอิงการเมืองภายในองค์กรก็เป็นแบบนี้เลยเช่นกัน ถึงแม้ผู้บริหารระดับสูงรุ่นใหม่ๆท่านพยายามจะนำระบบการประเมินผลการปฏิบัติงานที่มีตัวชี้วัดที่ตรงกับความเป็นจริงมากที่สุดเอามาใช้ โดยนำระบบต่างๆเข้ามาควบคุมการบริหารจัดการจนเยอะแยะไปหมดคนปฏิบัติก็รู้สึกสับสนวันละหลายๆรอบ นี่ยังไม่รวมการไปจ้างบริษัทที่เข้ามาเป็นที่ปรึกาาอีกต่างหากนะครับ เอาเป็นว่าผมสรุปเลยแล้วกันว่า ท้ายที่สุดบุคลากรก็ไม่ได้รับความยุติธรรมอย่างที่ควรจะเป็นครับ ด้วยเหตุผลต่างๆนาๆ นานับประการมักลงเอยด้วยคำว่า "ไม่เหมาะสม" , "ความพยายามยังไม่เพียงพอ" ฯลฯ ซึ่งก็หมายถึงประมาณว่า "ฉันไม่ชอบเธอ เพราะเธอไม่ชอบปฏิบัติตามที่ฉันต้องการ อีกทั้งเธอก็ยังไม่ใช่คนของฉัน ฉันควบคุมเธอไม่ได้ ฯลฯ" สารพัดนาๆเหตุผลที่ไม่ได้เกี่ยวกับหัวข้อตามเกณฑ์การประเมินแต่ประการใด หรือก็ทำเป็นตีความแบบเด็กๆตีความทำเป็นแกล้งไม่รู้เรื่อง มองข้ามไปซะอย่างนั้น นี่แหละครับเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้นที่อยากจะนำมาแชร์กับท่านอาจารย์ในมุมมองขององค์กรเอกชน (บางส่วนที่อาจเป็นส่วนมาก)

มาตรฐานการชี้วัด ระบบต่างๆรวมไปถึงเครื่องมือในการประเมิน จากตะวันตกผมเชื่อว่าของเขาดีอยู่แล้วครับ มีความเชื่อมั่นได้ในระดับหนึ่ง เพราะหากไม่ดีจริง คงไม่สามารถทำให้คนในสังคมที่พัฒนาแล้วส่วนใหญ่เขายอมรับกันได้ แต่ความเหมาะกับบริบทหนึ่งอาจจะไม่สามารถเป็นตัวชี้วัดว่าเหมาะกับบริบทอื่นๆด้วย โดยเฉพาะในสังคมที่.....

๑) ไม่ยึดมั่นตามหลักเหตุผลทางวิทยาศาสตร์อย่างเพียงพอ ยังมีความเชื่อตามธรรมเนียมสูง มีการยอมรับในระบบการเชื่อฟังอย่างตกขอบ

๒) การดำเนินชีวิตขัดแย้งกับความตระหนักในความจริง

๓) ถ่ายทอดแต่"ความรู้" ที่ปราศจาก"วิธีคิด"

๔) ให้คุณค่าตามความพอใจของตนเอง

๕) ดำเนินชีวิตตามอารมณ์ความรู้สึก

๖) ยึดสามัญสำนึกเป็นหลักในการดำเนินชีวิต

๗) มีการปิดกั้นด้วย "ไตรภาวะ" (ลองของ แล้วหลอกใช้ ก่อนจะเกิดการยอมรับกันได้)

กล่าวโดยสรุป ระบบที่ถูกนำมาใช้และดำรงอยู่จนถึงปัจจุบันเชื่อมั่นได้ว่าดีอยู่แล้วครับ แต่คนที่อยู่ในระบบและมีอำนาจในการตัดสินคนนี่ซิมักใช้ "อคติ" มาผสมปนเป บิดเบื่อน หักล้างข้อเท็จจริงตามเกณฑ์ไปหมด สุดท้ายก็กลับไปที่คำว่า "ค่าของคน ก็ยังอยู่ที่คนของใคร" อยู่ดี

ขอบคุณที่เปิดโอกาสให้แลกเปลี่ยนเรียนรู้นะครับอาจารย์