- เห็นด้วยค่ะ อาจารย์รัตน์ชนก พราหมณ์ศิริ"
- เราจะตีความไม่ได่ว่า คนที่มีพฤติกรรมร้องไห้คร่ำครวญ (พฤติกรรมภายนอก : Overt Behavior) มีความโศกเศร้าเสียใจ (พฤติกรรมภายใน : Covert Behavior) มากกว่า คนที่ไม่ได้ร้องไห้แต่มีแววตาหม่นหมองโศกซึมเพราะเป็นไปตามหลักการของพฤติกรรมที่ว่า "สาเหตุหรือสิ่งเร้า (Stimulus) อย่างเดียวกัน อาจทำให้บุคคลมีพฤติกรรมตอบสนอง (Respose) แตกต่างกัน"
- อย่างเช่น ความโศกเศร้าเสียใจ (สิ่งเร้าภายใน) อาจจะทำให้บางคนร้องให้คร่ำครวญ (พฤติกรรมตอบสนอง) แต่ดิฉันเองจะมีอาการที่เรียกว่า "น้ำตาตกใน" คือ ไม่ได้ร้องไห้ (พฤติกรรมตอบสนอง)
- แต่ดิฉันจะร้องไห้ (พฤติกรรมตอบสนอง) เมื่อรู้สึกซาบซึ้งใจ หรือ ปลื้มปิติ (สิ่งเร้าภายใน) ซึ่งก็เป็นไปตามหลักการของพฤติกรรมที่ว่า "พฤติกรรมอย่างเดียวกัน อาจจะเกิดจากสาเหตุต่างกัน"
- ขอบคุณมากนะคะ สำหรับบันทึกพร้อมภาพประกอบน่ารักๆ ที่จะขออนุญาตนำไปใช้ประกอบการวิเคราะห์ฤติกรรมของมนุษย์ ในรายวิชา "พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน" ในระดับปริญญาตรี ค่ะ