ค่ะอาจารย์โสภณ เปียสนิท หากให้ลุงน้อมดูภาพที่อาจารย์ส่งมาแล้วบอกว่าเป็นโรงงานแถวนิคมอุตสาหกรรมโรจนะ แกคงยิ้มและบอกว่า "ก็นั่นมันที่นา มันเป็นที่ที่น้ำต้องไป"

หลายคนกลัวโรงงานต่างชาติย้ายฐานการผลิต นุชว่าคนที่กลัว ก็กลัวแค่สิ่งตื้นๆที่ตามองเห็นและชีวิตเคยชิน ที่น่ากลัวกว่าคือ เมื่อรู้แล้วว่าตั้งอยู่ในพื้นที่เดิมซึ่งเป็นพื้นที่รับน้ำ หากอยากให้เขาอยู่ก็ต้องลงทุนป้องกันมหาศาลป้องกัน จะป้องกันได้หรือเปล่าก็ไม่ทราบชัด เพราะปีนี้เป็นปีแรกที่เราเจอกับพลังมหาศาลของน้ำและตระหนกกันไปหมด ศึกษาให้ดียังจะเห็นพิษจากเรื่องการบำบัดของเสียซึ่งโรงงานส่วนใหญ่ไม่ได้ดูแลดีเพราะทางการไม่สนใจควบคุมนัก เป็นสภาพที่โรงงานชอบมากๆ จ่ายภาษี มีการจ้างงาน ดูดี สังคมร่ำรวย แต่สิ่งหมักหมมไม่มีใครนึกถึง

หากได้พื้นที่นาคืนมา ทำเกษตรอินทรีย์ ทำอย่างมีหลักการ ผลิตอาหารปลอดภัย ชั้นดี รสชาติเยี่ยม ให้คนไทยได้บริโภคของดีทั่วถึง และป้อนโลกที่กำลังหิวโหย มาทำในสิ่งที่เราสร้างงานทำนองนี้ได้ อาจจะเป็นทางออกที่ดีเหมือนกันนะคะ