หน้าทำนองอย่างนี้ ทำให้นึกถึงชาวบ้านชุมชนเล็กๆชุมชนหนึ่งในหนองบัว คือบ้านห้วยน้อย โดยทุกหลังคาเรือนจะมีเรือ พอน้ำนองก็ได้พายเรือไปนากัน เป็นความสุขอย่างมากของชาวบ้านที่ได้พายเรือไปนา(สังเกตวัยรุ่นอารมรณ์ดีพายเรือไปนา มักร้องเพลงดังลั่นทุ่งอย่างสบายใจ) เพราะสะดวกปลอดภัย และก็ใช้เป็นยานพาหนะบรรทุกข้าวของได้จำนวนมากอีกด้วย

เช่น ใช้ขนต้นกล้าที่มัดแล้ว(กำกล้า) เพื่อนำไปปักดำ แทนการหาบซึ่งได้น้อยและหนักมาก

นำเรือออกไปหาเกี่ยวหญ้าตามหัวปลวกมาให้ควายที่บ้านก็สะดวก บ้านไหนเลี้ยงหมูก็เก็บผักบุ้งในทุ่งนาใส่เรือกลับมาบ้าน

วัดก็มีเรือ หน้าน้ำพระท่านก็พายเรือไปบิณฑบาตก็สะดวกมาก  ส่วนครอบครัวคนบ้านดอนอย่างครอบครัวบ้านอาตมา มีนาอยู่ที่นั่น แต่ไม่มีเรือใช้

ทั้งครอบครัวน่าจะมีพ่อคนเดียวที่มีประสบการณ์พายเรือเป็น