ขอบคุณค่ะอาจารย์โสภณและคุณโตนี-ฟาง ที่ท่านทั้งสองกรุณาแวะมาเยี่ยมเยียน ดิฉันบันทึกร่างฉบับนี้ไว้ในขณะที่ยังเขียนไม่จบ แต่ท่านทั้งสองก็ได้ร่วมแสดงความคิดเห็นที่ทำให้ดิฉันรู้สึกอบอุ่นใจที่มีคนคิดในทิศทางเดียวกันทำให้ดิฉันมีแรงที่จะขีดเขียนเพื่อต่อสู้กับความผิดปกติในรูปแบบต่างๆต่อไป เช่นท่านทั้งสอง ดิฉันชอบไอเดียเรื่องการทำโทษของคุณโตนี-ฟาง และแนวทางการขจัดเหลือบลิ้นของคุณมากค่ะ