สวัสดีครับอาจารย์หมอ CMUpal ครับ

• คนทำงานศิลปะที่ชอบภาพขาวดำ ก็จะมีมุมมองการชมและสะท้อนคิดจากภาพลายเส้นขาวดำ เหมือนมุมมองของคุณหมอเลยละครับ
• ผมเองนั้นก็ชอบแบบขาวดำมากกว่า และเท่าที่รู้จักผ่านการศึกษาการทำงานนั้น โดยมากแล้ว คนที่ชอบภาพลายเส้นแบบขาวดำ รวมไปจนถึงงานพู่กันหมึกจีนและศิลปะของการเขียนอักษร-บทกวี โดยมาก นอกจากจะชอบภาพแบบขาวดำแล้ว ก็ถือเป็นขนบอีกด้วยว่าจะต้องฝึกฝนตนเองไปจนถึงขั้นใช้สีน้อยที่สุด ซึ่งก็คือใช้แต่สีดำสีเดียว ต้องใช้เส้นให้น้อยที่สุด จุ่มหมึกและจรดพู่กันลงบนกระดาษแล้ว ก็ยกมือขึ้นน้อยครั้งที่สุดจนถึงกับไม่ยกเลยคือลากและสบัดทีเดียวเสร็จ
• วิธีคิดและการทำงานแบบนี้ (แบบชอบขาว-ดำ) อยู่บนฐานความคิดที่มักจะต่างจากวิธีคิดของคนทั่วไปอย่างยิ่ง
• คนทั่วไปมักจะมองว่าสีดำกับลายเส้นเป็นสีหม่นหมองและไม่ต้องทำอะไรมาก ในขณะที่คนที่ชอบงานศิลปะแบบสีดำ-ขาว และลายเส้น จะมีหลักคิดแบบเซนทางศิลปะ คือ เป็นการมีอิสรภาพแก่การชมที่จะสร้างปัญญาและเกิดสีสันต่างๆไปตามประสบการณ์เฉพาะตนอย่างเป็นตัวของตัวเองทุกคน
• เสาร์อาทิตย์นี้ ผมจะไปพาอาจารย์แพทย์ นักวิทยาศาสตร์ และพยาบาล ของภาควิชากุมารเวชศาสตร์ของศิริราช ไปอยู่กับกระบวนการที่เกือบจะเป็น Creative Thinking และเดินทางเข้าสู่ภายในตนเองเพื่อเข้าถึง Soft-structure ทางด้านต่างๆ ด้วยประสบการณ์ภายในของตนเอง เหมือนกันครับ
• ท้าทายดีเหมือนกัน แต่หัวหน้าภาคฯท่านชวนเชิญมาและอยากได้กระบวนการจากต่างศาสตร์สาขา ซึ่งผมเองก็สนใจแนวทางอย่างนี้มากอยู่แล้วเช่นกัน เลยก็คิดว่าจะถือเป็นการไปทำงานด้วยกันเลยทีเดียว แล้วจะเก็บมาเล่าให้ฟังครับ