สวัสดีครับ พี่อึ่งอ๊อบ…

ไม่ว่าตกอยู่ในห้วงสภาวะใด โดยเฉพาะในจังหวะที่ชีวิตเผชิญกับมรสุม ผมก็เตือนสติตัวเองเสมอว่าต้องไม่สิ้นศรัทธาต่อการดำรงอยู่…

เช่นเดียวกับการเผชิญหน้ากับบรรยากาศอันชวนเบื่อของการประชุม (บางครั้ง) …ผมก็ยังไม่ลืมที่จะศรัทธาต่อการประชุม…

เสียเวลาบ้างเพื่อให้ได้มติจากที่ประชุม ยังดีกว่า…เดินตามหามตินอกห้องประชุม หรือสถาปนามติขึ้นเอง โดยปราศจากการยอมรับของผู้คน

…

ขอบพระคุณครับ