"วัตถุประสงค์การประเมิน" จึงสำคัญที่สุดครับ

summative evaluation หรือประเมินได้/ตก ผ่าน/ไม่ผ่าน จึงมองไปที่ final verdict เป็นสำคัญ ในขณะที่ในด้าน "การเรียนรู้" การประเมินแบบ formative หรือประเมินเพื่อพัฒนาจะมองหา "ประเด็นเพื่อพัฒนา" ซึ่งไม่ได้มองเพียง final verdict (หรืออาจจะไม่มองเลยด้วยซ้ำ) แต่มองหากระบวนการ ตำแหน่ง หรือ energy ส่วนที่น่าจะมีการปรับปรุงแก้ไข

ในความเป็นจริง ผมยังคิดด้วยซ้ำไปว่านักเรียนอาจจะมีสิทธิ "ขอเวลานอก" เพราะจิตแกว่ง จิตตก ขอสอบใหม่ ขอเลื่อนวัน เหมือนคนธรรมดาๆที่มีวันที่ไม่ดี วันที่ดี สลับกันไปๆมาๆ variation ทั้ง intra- และ inter-personal มีตลอดเวลา และเราต้องไม่ลืมว่ากระบวนการวัดของเรานั้นเป็น cross-sectional of time หรือ longitudinal evaluation

และอีกเช่นกัน ในมิติ "ปริมาณ" นั้นตรงไปตรงมาและยังใช้ได้อยู่ คือ "ครบและถูกต้อง" ก็ยังมีความสำคัญไม่น้อย นักเรียนอาจจะฟังจนซาบซึ้ง น้ำตาตกใน แต่ถ้าไม่สามารถพูดเรื่อง options การรักษา บอกพยากรณ์โรค ข้อดีข้อเสียตามหลักฐานเชิงประจักษ์ของการรักษาชนิดต่างๆ คนไข้ก็คงจะผิดหวังมากพอสมควร ไม่ว่าเราจะ empathy เขามากขนาดไหนก็ตาม