สวัสดีครับ คุณศักดา เสือบุญทอง

ปากกาของพวกเรานั้นคือจอบ บรรจงวาดบนกระดาษที่เรียกว่าแผ่นดิน ตัวหนังสือที่ประณีตคือต้นไม้พืชผล

..

ผมชอบความเปรียบข้างต้นมากครับ และก็เห็นคล้อยกับความหมายนั้นทุกประการ  ประเทศไทยมีแก่นรากอันหนักแน่นในวิถีการเกษตร ผมเองก็เกิดและโตอยู่กับวิถีวัฒนธรรมเช่นนี้

กิจกรรมในเวทีครั้งนั้น  จากการประเมินแล้วถือว่าผู้เข้าร่วมกระบวนการเป็น "ตัวจริง" เยอะมาก  ดูจากงานที่สังเคราะห์ออกมาก็ชัดเจน เป็นรูปธรรม 

สำหรับผมและทีมงานต้องใช้พลังในการ "นวด" นานหน่อย เพราะนิสิตนักศึกษาไม่คุ้นชินกับกิจกรรมทำนองนี้ และด้วยบุคลิกก็ไม่ชอบนิ่งๆ อยู่แล้ว...

แต่ก็ดีครับ ทุกอย่างผ่านพ้นไป และทิ้งรอยจำที่สร้างสรรค์ในกระบวนการเรียนรู้ได้เป็นอย่างดี