เนื่องจาก "competency" นั้นมักจะมีหลายเรื่อง หลายราวในตัวเองอยู่แล้ว การใช้ "บริบทจริง" จะเป็นตัวกำหนด learning objectives ที่ดีที่สุด อะไรที่มันเกิด ณ ขณะที่ใช้/อยู่/ทำ บริบทนั้นๆ น่าจะเป็นมิติที่ "ตรง"

ถ้าเป็นเช่นนี้ ถ้าปัท design บริบทเป็นชีวิตของแพทย์ใน setting คือการสนทนา goals of care อะไรที่มันเกิดในระหว่างนั้น มันก็จะของจริงทั้งนั้น จะได้หรือไม่? ถ้ายังมีประเด็นซ่อนเร้นที่ไม่ยอมโผล่มาสักที ตอน reflection เราอาจจะใช้การ "ถาม" ประเภท What if? หรือใช้การเขียนตอบคำถามก็ได้ ก็เป็นการชี้นำแบบอัตนัย ไม่มี choices ครับ