- สวัสดีครับ คุณเอก
- ผมเข้ามาอ่านอยู่เป็นระยะ แต่ไม่รู้เป็นยังไงมีปัญหาเรื่องระบบมาก ช้าและหลุดบ่อย จนช่วงนี้เบื่อและออกอาการเซ็ง ๆ กับสภาพเช่นนี้อยู่มาก
- ......
- ชื่นชมกับความเข้มแข็งทาง "จิตวิญญาณ" ของชุมชนเป็นอย่างมาก ..ชื่นชมที่ดำรงอยู่ท่ามกลางวัฒนธรรมอันเชี่ยวกรากของทุนนิยม
- จิตวิญญาณอันเข้มแข็งของชุมชนบย่อมสะท้อนถึง "รากเหง้าทางวัฒนธรรม" ที่ควรค่าต่อการยกย่องเป็นที่สุด ..
- ความพอเพียงในอ้อมกอดของธรรมชาติล้วนเป็นสิ่งอันชวนพิศมัยของสังคม แต่บ่อยครั้งสังคมใหญ่ ๆ ก็ดำเนินไปอย่างไม่รู้อิ่ม - ไม่รู้พอ
- ระยะหลังเวลานิสิตออกค่าย ผมจะย้ำนักย้ำหนาถึงกระบวนการกระตุ้นเตือนให้ชาวบ้านได้เห็นความสำคัญเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ชุมชนของตนเอง โดยเริ่มจากเรื่องง่าย ๆ เช่น การชวนคุยชวนศึกษา "ชื่อบ้านนามเมือง" ของหมู่บ้านนั้น ๆ , การสอบถามถึงกลุ่มคนกลุ่มแรกที่ตั้งรกรากปักถิ่นเป็นชุมชน, ฮีตสิบสองคองสิบสี่ที่เหลืออยู่ว่ามีประเพณีอะไรบ้าง, ดอนปู่ตาและป่าสาธารณะ, ฯลฯ
- แต่นั่นต้องหมายถึงว่า ทั้งนิสิตและชาวบ้านต้องร่วมเรียนรู้ร่วมกันอย่างลึกซึ้งพอสมควร และให้รวมถึงการนำเยาวชนในหมู่บ้านมาเข้าสู่กระบวนการเรียนรู้ในเรื่องเหล่านั้นด้วย
- .....
- ผมเดินทางเสมอในความฝัน...และภาพของชาวบ้านจากบันทึกนี้ก็แจ่มชัดยิ่งนักบ้านกระท่อมไม้ไผ่สาน มุงหญ้าคา ตามเนินเขา หลายคนที่ไปเยือนประทับใจกับอาหารชนเผ่า “น้ำพริกมูเซอ” แกล้มกับผักสดปลอดสารพิษที่ สด กรุบกรอบ ตอนเย็นๆได้ยินเสียงดนตรีชาวเขาดังมาจากกลางหมู่บ้าน มูเซอแดงที่นี่จะเต้นจะคึ ทั้งหญิงชายที่แต่งชุดมูเซอแดงที่สวยงามในวันอาทิตย์ที่พวกเขานมัสการพระเจ้า เป็นภาพวิถีชีวิตที่หาดูได้ยาก
- ....
- ขอบคุณคนหนุ่มนักฝัน ผู้ทำหน้าที่นำข่าวคราวของหมู่บ้านจากดินแดนอันไกลโพ้นมาสู่สาธารณชนอย่างไม่เคยขาดห้วง !
- ผมหอมกลิ่นความฝัน...จากบันทึกนี้