สวัสดีครับ คุณปูPoo
กิจกรรมที่ว่านี้จัดกันมาสองครั้งแล้วครับ ปีที่แล้วเว้นวรรคไปหนึ่งปี -ปีนี้เลยฟื้นกลับมาอีกครั้ง ฟื้นกลับมาในภาวะข้าวยากหมากแพง แต่ก็ใช้ใจนำพา เพื่ออยากให้กิจกรรมดีๆ เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัยฯ
การเขียนจดหมาย ถือเป็นศิลปะแขนงหนึ่งที่คนเราเริ่มละเลยไปมากเลยทีเดียวครับ ผมดีใจที่นิสิตบางคนได้เขียนจดหมายถึงแม่เป็นครั้งแรกผ่านกิจกรรมในเวทีเช่นนี้ ซึ่งจดหมายเหล่านี้จะกลายเป็นสะพานใจของ "แม่กับลูก" กลายเป็นจดหมายเหตุที่สำคัญของคนในครอบครัว
ปีนี้ เราจะเน้นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันบนเวที นำนิสิตมาบอกเล่าประสบการณ์ชีวิตของความเป็นลูก ยึดโยงกลับสู่แนวปฏิบัติการเลี้ยงดูของความเป็นแม่ไปในตัว...
คิดว่าคงได้ "บทเรียน" ดีๆ จากเวทีนี้บ้างเหมือนกันกระมังครับ