สวัสดีครับ อาจารย์ มาอ่านบันทึกเกี่ยวกับแม่ด้วยคนครับ เห็นภาพคุณแม่อาจารย์แล้ว ก็อดนึกถึงแม่ตัวเองไม่ได้ เกือบสามเดือนแล้วครับที่ผมไม่ได้กลับไปเยี่ยมแม่

ผมไปอบรมที่ กทม. ต้นเดือน มิ.ย. เดินทางกลับเชียงใหม่ตอน 13 ก.ค. หวังว่าจะไปเยี่ยมแม่ แต่จังหวะ คุณพ่อเข้าโรงพยาบาล เลยต้องเฝ้าไข้พ่อ ไปจนพ่อออกโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 1 ส.ค. นึกว่าจะแวะไปหาแม่ แต่วันกลับบ้านน้ำท่วมหนัก รถเข้าบ้านไม่ได้ต้องให้พ่อขี่หลังพี่ชายเข้าไป

ผมเองต้องรีบกลับเพื่อติดรถคนที่มาส่งพ่อ เพราะต้องเดินทางมาทำงานที่ อ.ฝาง ในวันรุ่นขึ้น จนวันนี้ วันที่ 12 ส.ค. ยังไม่ได้เจอแม่เลยครับ คงประมาณปลายเดือนถึงจะมีโอกาสกลับไปหาท่าน...

ชีวิตรั้วของชาติมีหน้าที่รักษาชายแดนก็อย่างนี้แหละครับ หากเวลาให้ตัวเอง และครอบครัวยาก.. จะดีหน่อยถ้าครอบครัวเข้าใจ....