@คุณหมอ สุข และน้องมะปรางเปรี้ยว ครับ ตอนที่เขียนบันทึกนี้ ไม่ค่อยอยากจะโยงเรื่องนี้เข้ากับหลักปฏิบัติทางพุทธศาสนานัก แต่ก็นึกอยู่เหมือนกัน ว่าการเจริญสติ และปัญญา มีส่วนสำคัญในการช่วยให้เราสามารถใช้ชีวิตอยู่ได้ในโลกปัจจุบัน

เมื่อเดือนก่อน ได้มีโอกาสสัมภาษณ์คุณ พิทยากร ลีลาภัทร์ (Aston 27) เจ้าของผลงาน ธนาคารความสุข หลายเล่ม ที่ทำให้วัยรุ่นกลับมาสนใจธรรมะ กับคำถามที่ว่าทำไมเด็กวัยรุ่นต้องสนใจธรรมะ? คุณพิทยากร ตอบว่า เด็กรุ่นนี้ พบกับความเครียด ความกดดันมากกว่ารุ่นก่อน ทั้งการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ทั้งสื่อและข้อมูลต่างๆ ที่โถมเข้าใส่ไม่เว้นแต่ละวัน ซึ่งเป็นมุมมองที่ "จริง" เหลือเกิน ว่าไหมครับ? ในโลกที่สับสน วุ่นวาย วกวน มากกว่าเดิมนั้น ถ้าเราไม่รู้จักการ ควบคุม สติ ก็คงเตลิดเปิดเปิงไปได้ง่าย

ส่วนเรื่องการพัฒนาจิตวิญญาณ ควบคู่ไปกับเทคโนโลยี ที่คุณน้องมะปรางกล่าวถึงนั้น ผมมั่นใจว่า ด้วยศักยภาพ ความรู้ และ ภูมิปัญญาตะวันออก ที่เรามี น่าจะทำให้เกิดการปฏิบัติที่แตกต่างจากโลกตะวันตกได้ นะครับ แต่ต้องเอาจิตนำ เอาเทคโนโลยีตาม -- เช่นการใช้หลักอิทธิบาท 4 ช่วยในการออกแบบหลักสูตร ให้เด็กเกิด ฉันทะ และจะมีวิริยะ กับจิตตะ ตามมา ผมพยายามจะใช้เทคโนโลยี ที่หลากหลาย เพื่อตอบสนองความต้องการ ความสามารถ ทักษะ ที่ต่างกันของผู้เรียน และเอาเวลาส่วนใหญ่ไปทุ่มเทให้ผู้เรียน ที่ต้องการความช่วยเหลือ ส่วนผู้เรียนที่ช่วยตัวเองได้ ก็คอยดูอยู่ห่างๆ หรือเปิดโอกาสให้เขาได้สอนเพื่อนๆ บ้าง เพื่อเป็นการสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ด้วยตัวเอง และสร้างทักษะ ขั้นที่สูงกว่าการเรียน นั่นคือการ "สอน" คนอื่น

ถ้ามีเวลาลองเข้าไปเยี่ยมชมบันทึก พุทธวิธีในการสอน ที่ผมเคยเขียนไว้ได้นะครับ