ขอบพระคุณค่ะคุณยายธีที่เป็นห่วง

ได้พยายามค้นข้อมูลมาตอบค่ะ พอสรุปได้คร่าวๆว่า

ชัน เป็นของแข็ง คือ น้ำยางจากไม้หลายประเภทที่แข็งตัวแล้ว เขาก็จะเก็บรวบรวมเอามาใช้ บดเป็นผงละเอียด เช่น ชันจากต้นจิก ในภาคอีสาน ขี้ซี หรือ ยางไม้ที่เกิดจากแผลของ ต้นจิก เมื่อแห้งแล้วเป็นสีเหลือง ใช้เป็นชันยาตะกร้าไม้ไผ่สาน ทำเป็นถังตักน้ำ หรือ ทำเป็น ชันยาเรือ ได้

ส่วน น้ำมันยาง บางทีก็เรียก น้ำมันชัน ได้จากการเจาะหลุมโคนต้นไม้บางชนิดที่ให้น้ำยาง แล้วเขาจะเผาจนเกิดเป็นน้ำมันในหลุมแบบที่ท่านผู้เฒ่าวอญ่าถ่ายรูปมาให้ชม ค่อยๆตักน้ำมันที่ได้รวบรวมไว้ใช้ ผสมกับ ผงชัน และ ปูนแดง น้ำมันยางนี้ได้จากไม้หลายชนิด เช่น ยางนา ยางเหียง สนอินเดีย

มหัศจรรย์ที่คนโบราณรู้ได้อย่างไรว่าต้องใช้ส่วนผสมทั้งสามอย่างนี้