อ่านความรู้สึกของแม่หว้าแล้วทำให้อาตมานึกถึงข้อเขียนอาจารย์วิรัตน์ คำศรีจันทร์ ที่ท่านเขียนถึงหนานเกียรติ เมื่ออ่านแล้วก็เกิดความประทับใจเหมือนกับอ่านข้อเขียนแม่หว้าเลย
ข้อเขียนดังกล่าวท่านเขียนแสดงความเห็นต่อผู้ที่มาร่วมอาลัยหนานเกียรติในบันทึกของท่าน ดังนี้

"ความสูญเสียหนานเกียรตินี่ น่าเสียดายหลายอย่างจริงๆครับ เขามาจาก Minority ที่น้ำเสียงของเขายากที่จะมีใครสื่อสะท้อนได้อย่างจริงใจต่อชนเผ่าได้เท่า, เขาเป็นทิด เข้าไปศึกษาอบรมและกล่อมเกลาชีวิตจิตใจตนเอง แล้วก็ออกมาทำงานสังคม พร้อมกับเป็นคนใฝ่การศึกษาจากการศึกษาสมัยใหม่ จึงเป็นผู้ที่สามารถเห็นความเชื่อมโยงและเห็นช่องว่างของวิถีสังคมแบบดั้งเดิมกับแบบสมัยใหม่ พร้อมกับจัดวางตำแหน่งแห่งหนต่างๆได้อย่างเหมาะสม พอดีๆ, ด้วยพื้นฐานเป็นคนที่มาจาก Minority group ทางวัฒนธรรม ทำให้เป็นคนเปิดกว้างต่อความแตกต่างทางสังคมวัฒนธรรม มี Human Skill และCollective Leadership ดีเยี่ยม ทั้งหมดนี้หาได้ยากมากจริงๆในหมู่คนทำงานเชิงสังคม เสียดายมากๆครับ"

รำลึกไว้เป็นความทรงจำแสนงาม : หนานเกียรติ'.. เกียรติศักดิ์ ม่วงมิตร
โดย : ดร.วิรัตน์ คำศรีจันทร์

ที่มา...http://www.gotoknow.org/blog/civil-learning/449761