- เรียนคุณสมบูล สังวรณ์ที่นับถือ
- ดิฉันรู้สึกเกรงใจคุณสมบูล สังวรณ์ เพราะดูจะเป็นการเสียมารยาทไปหน่อยที่ดิฉันได้เข้ามาแสดงความเห็นกลับไปกลับมากับคุณ "sr" ในบล็อกของคุณสมบูรณ์โดยที่เจ้าของบล็อกยังไม่ได้ออกมาดู ว่ามีใครมาทำอะไรในบล็อกของตน ต้องขอโทษด้วยนะคะในเรื่องดังกล่าว
- ขอบคุณค่ะที่คุณสมบูลย์บอกว่าจะเข้าไปดู Blog "Pridetoknow" ตามคำเชิญชวนของดิฉัน
- ขอย้อนมาที่ "หลักเกณฑ์การถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมันโดยวิธีถ่ายเสียง (Transcription)" ของคุณสมบูลย์อีกครั้ง ดิฉันเห็นด้วยกับคำอธิบายตอนท้ายของคุณสมบูลย์ที่ว่า ...เพื่อแยกความแตกต่างระหว่างเสียง เอือะ เอือ กับ อัวะ อัว จึงใช้ ua แทน อัวะ อัว และ uea แทน เอือะ เอือ เพราะ เอือะ เอือ เป็นสระประสมซึ่งประกอบด้วยเสียง อึ หรือ อื (ue) กับเสียง อะ หรือ อา (a)" คำอธิบายดังกล่าวตรงกับที่ดิฉันเรียนรู้มาและคิดว่าหลักการเขียนเช่นนั้นตรงกับการออกเสียงจริง ควรนำไปใช้ เพราะเสียงอัวะและอัว ก็คือ อุ+อะ และ อู+อา (u+a) ส่วนเสียงเอือะและเอือ ก็คือ อึ+อะ และ อื+อา (ue+a) เวลาเขียนคำว่า "เมือง" ดิฉันเองจึงเขียน "Mueang" ซึ่งตรงกับการออกเสียง "มือ+อา+ง" มากกว่า เขียนว่า "Muang" (ที่เห็นแม้แต่อาจารย์สอนภาษาอังกฤษก็เขียนเช่นนั้น) ซึ่งการเขียนดังกล่าวจะออกเสียงเป็น "มู+อา+ง หรือ "มวง" ไม่ใช่ "มือ+อา+ง หรือ "เมือง"