ลำนำปากเซ : ผู้ชายตัวเล็กในโลกใบโต- สิริพร ทิวะสิงห์ tuk-a-toon

ไปปากเซ เพราะเซซัง นางห่างหนี

ไหนบอกพี่คือความหวังของนางเจ้า

มาบัดนี้หนีหายทั้งกายเงา

รักแสนเศร้าเราเซซัง ยังปากเซ...

กลอนพาไป หรือใจมีความหลัง

 พี่ถึงยังวอนเว้าเฝ้าคิดถึง

อยู่ในห้วงแห่งรักหวนคำนึง 

ไป่นี้จึงต้องเซซังยังปากเซ

กายสบายแต่กายนี้มีรุ่มร้อน

แม้นนั่งนอนห้องแอร์เย็นมิเย็นได้

เหงื่อกาฬใจไหลล้นท้นท่วมกาย

อยากให้เป็นทุกข์สลายจากใจจัง...

กายร้อน ใจร้อน ไม่ผ่อนคลาย

ดูสบายแต่ไม่เสบยเลยฟุ้งซ่าน

หยุดและทิ้ง ไม่หวนคิด จิตสำราญ

สุดเบิกบานทุกข์สลายจากใจเอย