(ยังคงรัก... ฮักเชียงคาน แม้บ้านเก่า

ให้รอยร้าวเล่าเรื่องราว... ที่ริมรั้ว

แม้พายุ... พัดแรงผ่าน ปะทะตัว

ก็ไม่กลัว ยืนหยัด สัจธรรม)

สวัสดีครับครูเขียนกลอนจนทำให้ผู้เฒ่านึกเสียใจ ที่ไม่ตัดสินใจไปเชียงคาน เมื่อวันไปทำธุระที่ วังสะพุง

22กค.นี้ เพราะรีบกลับมางานศพ อ.หนานเกียรติที่ ตาก

เดินทางไกลไกล้ถึงเชียงคาน คงมีโอกาสไปนั่งฟังครูร่ายกวี ริมเขาแดนลาว(ด้วยหวังและตั้งใจ เฒ่าพัทลุง)