สวัสดีครับ <table border="0"><tbody><tr>

</tr></tbody></table><p>ขอบคุณในทัศนะทุกมุมคิดที่ล้วนเป็นประโยชน์ต่อการทำงานของผมและนิสิตอย่างยิ่งยวด  </p><p>ทุกครั้งที่นิสิตไปทำค่ายสร้าง..ผมจะมองว่าสิ่งปลูกสร้างเป็นเพียง “เครื่องมือ”  ที่นำนิสิตไปสู่การเรียนรู้อันหลากหลาย  ทั้งการเรียนรู้วิถีคิด วิธีทำงานและความรัก ความอาทรของชาวค่าย  รวมถึงการเรียนรู้และแบ่งปันสิ่งต่าง ๆ  ต่อชุมชน  โดยมุ่งให้ค่ายนั้นเป็นค่าย “สหกิจกรรม”  หรือบูรณาการ  แต่ต้องมีชุมชนเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมที่จัดขึ้น</p><p>ค่ายสร้างของ มมส …เป็นวัฒนธรรมที่ปฏิบัติกันเอง  กล่าวคือ  อย่างน้อยจะไปจัดกิจกรรมต่อเนื่องหลังค่ายเสร็จสิ้นลง   บางปีเรากลับไปต่อเติมสิ่งเหล่านั้นถึง 2  ครั้ง … แต่เป็นการร่วมด้วยช่วยกันกับชาวบ้าน  ซึ่งถือเป็นพื้นที่ตัวอย่างของการศึกษาที่สะท้อนให้เห็นความมีส่วนร่วมของ “ชาวบ้าน”  ที่มีต่อการเป็น “เจ้าของ”  ในสิ่งที่เราสร้างให้</p><p>….</p><p>พื้นที่ของแต่ละภูมิภาคเป็นส่วนหนึ่งของการกำหนดรูปแบบค่ายเหมือนกัน   แต่จะเป็นค่ายสร้าง หรือค่ายสอน  ผมก็ยังให้น้ำหนักเรื่องการเรียนรู้ “ชุมชนและหลักการทำงานร่วมกัน”  เป็นอันดับต้น ๆ </p><p>….</p><p>ตอนนี้สนใจทำค่ายเกี่ยวกับการ “สอนคน”  มากขึ้น .. จึงกำลังหาชมรมมาเป็นแกนนำในเรื่องเหล่านี้  </p><p>อีกทั้งอยากทำหนังสือเรียนชุมชนในลักษณะของหนังสืออ่านเล่น, การ์ตูน  หรือ “หนังสือท้องถิ่นของเรา”  ซึ่งเรื่องราวทั้งหมดเป็นเรื่องราวของชุมชนนั้น ๆ  โดยมาจากกระบวนการเก็บข้อมูลและร่วมสังเคราะห์วัตถุดิบร่วมกันระหว่างชาวค่ายกับชาวบ้าน  เสร็จแล้วก็นำข้อมูลเหล่านั้นมาผลิตในรูปวรรณกรรม  มอบเป็นสมบัติชุมชนเพื่อใช้เป็นสื่อการเรียนรู้…..</p><p>…..</p><p>ผมยังมีความฝันมากมายที่ยังไม่ได้ทำ  แต่ก็ไม่เคยสิ้นหวังที่จะทำ..</p><p>….ขอบคุณครับ  และเป็นกำลังใจให้เช่นกันนะครับ</p>