- ขอบคุณมากนะคะ "คุณโสภณ เปียสนิท
" ที่มาแวะเยี่ยมและให้กำลังใจ
- ไม่ใช่บ้านใครที่ไหนหรอกนะคะ ก็บ้านคนแถวนี้เองแหละค่ะ บ้านที่ดิฉันเองชอบอยู่และก็อยู่อย่างมีความสุขมากกว่าบ้านในเมือง เพราะแวดล้อมด้วยธรรมชาติและมีบริเวณกว้างขวางมากกว่าบ้านในเมืองมาก (บ้านในเมืองแม้จะแวดล้อมด้วยต้นไม้ทั้งด้านหน้าด้านหลังและบนระเบียงชั้นสอง แต่ก็มีเนื้อที่เพียง 119 ตารางวา ทำให้รู้สึกว่าถูกจำกัดขอบเขต แต่อยูที่ฟาร์มในเนื้อที่ประมาณ 4,000 ตารางวาทำให้รู้สึกเป็นอิสระมากค่ะ) เป็นบ้านที่มีป้ายบอกว่า "บ้านนี้ดี อยู่เย็นเป็นสุข" ลูกชายซื้อป้ายนี้จากเชียงใหม่ไปฝาก เขาถามว่าอยากได้ของฝากอะไร ก็ขอของฝากเป็นป้ายข้อความนี้ และก็บอกลูกว่า ห้ามซื้อป้ายที่มีข้อความว่า "บ้านนี้ดี อยู่แล้วรวย" เพราะตนเองค่อนข้างจะต่อต้านคำอวยพรหรือการขอพรว่า "ขอให้รวย" เพราะดูว่าผู้ขอและผู้ให้มีค่านิยมด้านวัตถุมากไปค่ะ
- คุณโสภณเคยบอกว่าหลังเกษียณก็จะใช้ชีวิตในแนวทางนี้ใช่ไหมคะ แต่ยังเวลาอีกนานมากตั้งสิบกว่าปีเชียวนะคะ
- ดิฉันเองก็ "อยากมีอยากเป็นอย่างที่คุณโสภณมีและเป็น" แต่ดิฉันเองไม่มีและไม่เป็น นั่นก็คือ "มีความสามารถในการประพันธ์บทร้อยกรองได้ไพเราะ-มีความหมายกินใจ และเป็นคนเจ้าบทเจ้ากลอน" ค่ะ
