- ขอบคุณพี่สาว ในความห่วงใยและกำลังใจที่มอบให้ทั้งก่อนและหลังผ่าตัด
- อาการขณะนี้ดีขึ้นตามลำดับค่ะ มีร้าว ๆ อยู่ในท้องเป็นระยะ ๆ นั่งนาน ๆ จะยิ่งรู้สึก ต้องล้มตัวนอนจะค่อยดีขึ้นค่ะ
- การผ่าตัดเป็นวิธีรักษาทางหนึ่ง แต่ก็ส่งผลกระทบต่อไปด้วย เช่น เกิดพังผืด เจ็บแปล๊บ ๆ ในเนื้อ ยกของหนักไม่ได้ เหนื่อยง่าย ฯลฯ อะไรประมาณนี้ ก็ต้องดูแลสุขภาพตัวเองต่อไป
- สำหรับนักเรียนเรา ตัดไม่ได้นั่นใช่แล้ว แต่ถ้าได้ครูช่วยเหลือเขาก็เท่ากับได้รักษา
- เจ็บป่วยถ้าได้ยารักษาที่ถูกกับโรค ก็จะช่วยบรรเทา
- ดังนั้น หากครูมีเทคนิค ลีลาในการแก้ไขพฤติกรรมได้ตรงจุด เด็กน่าจะดีขึ้นบ้าง ซึ่งบางคนอาจดีขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่บางคนอาจเป็นไปอย่างช้า ๆ ต้องอาศัยเวลา
- ครูคนเดียวจึงอาจแก้ไขพฤติกรรมนักเรียนได้ไม่สำเร็จ เพราะเด็กอยู่ในชั้นเรียนของเราปีเดียว ดังนั้นการร่วมมือรับต่อกันของครูหลาย ๆ คน (ในชั้นต่อ ๆ ไป) จะทำให้เราดูแล ให้ความช่วยเหลือเขาได้อย่างต่อเนื่อง เป็นระบบ
- เป็นกำลังใจให้กับคุณครูทั้งแผ่นดินค่ะ