กลอนพาไป หรือใจมีความหลัง

 พี่ถึงยังวอนเว้าเฝ้าคิดถึง

อยู่ในห้วงแห่งรักหวนคำนึง 

ไป่นี้จึงต้องเซซังยังปากเซ

ฟังกลอนนี้แล้ว...ต้องฟังเพลง คิดฮอดของบอดี้แสลม

หากนางห่างหายไปทาง เวียงจันทน์ ต้องฟังเพลง ตามน้องกลับสารคาม...อิอิ

ขอบคุณ คุณผู้ชายตัวเล็กของโลกใบโต ที่แวะเวียนมาเสมอ...

เห็นสำนวนกลอนแล้ว อดคิดถึงพี่ชายคนหนึ่งที่อยู่ชมรมไผ่เขียวไม่ได้ ซึ่งมักจะมีบทกลอนมาฝากอยู่เนืองๆ

คุณผู้ชายตัวเล็กของโลกใบโต สบายดีนะคะ