ความเห็น 2476675

การพัฒนาสมรรถภาพในการเรียนรู้ของผู้เรียน : กุญแจสำคัญของการพัฒนาคุณภาพการศึกษา

เขียนเมื่อ 
  • "ลูกขจิตIco64" ช่างดีกับอาจารย์แม่เหลือเกิน เวลาก็ไม่ค่อยจะมี ยังอุุตส่าห์สละเวลามาเป็นผู้อำนวยความสะดวกในการเรียนรู้ (Learning Facilitator) ให้กับอาจารย์แม่ ถูกใจอาจารย์แม่จริงๆ เพราะของฝากที่อาจารย์แม่ชอบมากที่สุดพอๆ กัน 2 อย่างก็คือ พันธุ์พืชและแหล่งเรียนรู้นี่แหละ และลูกขจิตก็มีไปฝากอาจารย์แม่ทั้งสองอย่าง
  • ไม่ทราบว่าได้ทำอะไรให้ถูกใจแฟนพ่อที่ไร่พนมทวนบ้างหรือเปล่า อาจารย์แม่เกรงใจท่านอยู่นะคะ ที่มาแอบปลื้มและได้รับน้ำใจอันดีงามจากลูกชายของท่านมานานพอสมควรแล้ว ยังไม่เคยขออนุญาตจากท่านเลย
  • อุตส่าห์ไปเก็บข้อมูลมาว่า อาจารย์แม่ไปอบรมเรื่องจิตตปัญญาศึกษา จริงๆ แล้วไปอบรมรับหลักสูตรอบรมครูแนะแนวกลุ่มผลสัมฤทธิ์ระดับกลาง ซึ่งจะต้องกลับไปจัดอบรมให้ครูแนะแนวจาก 4 จังหวัดรวมเวลา 30 วันให้เสร็จในเดือนสิงหาคม วันนี้ก็ต้องเข้าประชุมในช่วงบ่ายเพื่อเตรียมการในเรื่องนี้ มรภ.อุบลฯ ต้องรับอบรมครูจำนวนมากที่สุดค่ะ (900 กว่าคน) ที่ต้องอบรมครูจำนวนมากอีก 2 แห่ง แห่งละประมาณ 800 คน คือ มรภ.นครราชสีมา และ ม.นเรศวร นอกนั้นรู้สึกจะอบรมแค่ประมาณศูนย์ละ 400 ลงไปค่ะ
  • เรื่องเกี่ยวกับจิตตปัญญาศึกษา เป็นเรื่องที่ผู้จัดการอบรม (คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) แทรกเข้ามาในครึ่งเช้าของวันแรกของการอบรมซึ่งผู้รับหลักสูตรหลายหลักสูตรรวมสี่ร้อยกว่าต้องเข้ารับฟังพร้อมกัน ถึงอาจารย์แม่จะเคยอบรมหลักสูตรนี้มาแล้วรวม 3 วัน แต่อาจารย์แม่ก็ยังกระหายใคร่เรียนรู้ ในวันอบรมก็ได้ซื้อวารสารของคณะครุศาสตร์จุฬา ฉบับจิตตปัญญาศึกษามาด้วย เมื่อลูกขจิตช่วยเหลือให้อาจารย์แม่มีแหล่งเรียนรู้ที่สมบูรณ์และสะดวกในการเรียนรู้เช่นนี้ อาจารย์แม่ก็ยิ่งชื่นชอบค่ะ ขอบคุณลูกขจิตจริงๆ
  • แหล่งเรียนรู้ภาษาอังกฤษประเภทค่ายทั้งค่ายครูค่ายนักเรียนอาจารย์แม่ก็อยากเรียนรู้ทั้งนั้น อาจารย์แม่เป็นคนบ้าเรียนรู้ ผอ.สำนักส่งเสริมการวิจัยฯ บอกว่า อาจารย์ทั้งมหาวิทยาลัยมีแค่อาจารย์แม่คนเดียวที่ยืมวารสารของสำนักวิจัยไปอ่าน
  • ตอนที่อยู่กทม.อาจารย์แม่เหนื่อยมากค่ะ คืนวันที่ 19 มิ.ย.นอน 3 ชม. แต่ในห้องอบรมวันที่ 20 ก็ไม่หลับนะคะ ทั้งที่เรื่องที่วิทยกรพูดอาจารย์แม่สอนนักศึกษามาแล้วในปี 2553 ดูคนนั่งซ้ายมือหลับทั้งชายทั้งหญิง ขวามือลูกศิษย์หัวกระทิที่อาจารย์แม่สอนทั้งตอนเรียนป.ตรี (จิตวิทยาฯ) ป.โท (วิจัยฯ) ยังหลับเลย เห็นไหมคะรูปที่ถ่ายกับลูกสาวเหนื่อยจนยิ้มไม่ออก แต่เช้าวันที่ 21 อาจารย์แม่ก็ตื่นตีสี่เศษๆ และลุกทำงานได้เหมือนปกติ อบรมวันสุดท้าย (เฉพาะวิทยาการหลักสูตรแนะแนว) ทีมของอาจารย์แม่ทุกคน (7 คน) กลับก่อนหมดเพราะกลับเครื่อง อาจารย์แม่ต้องรับอาสาอยู่โยงเพราะกลับรถไฟสองทุ่มครึ่ง เลิกจากอบรมประมาณห้าโมงเย็นต้องไปนั่งรอลูกสาวที่ Lobby โรงแรมจนเวลาทุ่มครึ่งจึงนั่งแท็กซี่ไปหัวลำโพง เพราะลูกชายรอซื้อต้นรักแรกพบให้คนขายนัดทุ่มหนึ่ง อีก 15 นาทีรถออกเพิ่งไปถึง ยกต้นรักแรกพบสูงเกือบเมตรไปให้ 2 กระถาง เป็นดอกสีแดงทั้งสองกระถางบอกว่าสีเหลืองหายาก (แต่ตอนอาจารย์แม่ไปดูที่จตุจักรเห็นสีเหลืองเต็มไปหมด) พอไปถึงอุบลฯ ก็ต้องรีบเตรียมตัวไปสอน รถเข้า 8 โมงมีตารางสอนเริ่ม 8 โมงแต่บอกนักศึกษาไว้แล้วให้ทำกิจกรรมกลุ่มรอตามที่ได้มอบหมายงานไว้แล้วในสัปดาห์ก่อน นักศึกษาก็น่ารักมาก อยู่กันเรียบร้อยและทำงานตามที่กำหนดได้ถูกต้องเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ อาจารย์ที่เขาไม่ชอบอาจารย์แม่เขาเอาไปนินทาว่า อาจารย์แม่เข้าห้องสอนสายเป็นประจำ เขาไม่รู้หรอกว่า ก่อนเข้าห้องสอนอาจารย์แม่ตื่นตี 4 เศษเพื่อเตรียมการสอน และได้ฝึกการจัดการชั้นเรียนให้นักศึกษาแต่ละกลุ่ม โดยให้เวลาในตอนต้นคาบเรียนสำหรับกลุ่มที่รับผิดชอบประจำสัปดาห์จัดเตรียมความพร้อมในชั้นเรียนเป็นภาพรวม และแต่ละกลุ่มย่อยจัดเตรียมความพร้อมในการเรียนของกลุ่มตนให้พร้อมเรียนก่อนอาจารย์แม่เข้าชั้น เมื่อเข้าชั้นอาจารย์แม่กวาดสายตาดูไม่กี่วินาทีก็รู้แล้วว่าใครไม่เข้าเรียน ส่วนอาจารย์ท่านนั้นจะเข้าชั้นก่อนอาจารย์แม่ แต่ไปเสียเวลาเช็คชื่อนักศึกษาทั้งห้อง เสร็จแล้วก็บรรยายเองหรือให้นักศึกษาออกไปยืนเรียงแถวรายงานกันหน้าชั้น ส่วนเพื่อนๆ ที่เป็นผู้ฟังก็นั่งหลับ คุยกัน หรือเอางานอื่นขึ้นมาทำเป็นส่วนใหญ่   
  • ขอบคุณลูกขจิตสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้ดูแลอาจารย์แม่ อาจารย์แม่เริ่มรู้สึกละอายแก่ใจแล้วที่เป็นผู้รับอย่างเดียว แนะนำหน่อยว่า อาจารย์แม่จะทำอะไรที่เป็นการให้ลูกขจิตได้บ้าง