กลับจากว่ายน้ำไม่ทราบว่าจะทำอะไรดีนึกขึ้นได้ว่า เรามีพื้นที่ในนี้เลยมาเล่า

ภาษาอังกฤษสบายๆ สไตล์ครูธานินทร ให้ทุกท่านได้ศึกษากันดีกว่า

นึกๆไปไม่ทราบว่าจะเล่าอะไร ไปแล้วบ้าง คนแก่ก็หลงๆลืมๆไปบ้าง

เช่นนั้นมาว่าด้วยเรื่อง “หลง” ท่าจะดีครับ ตามมาดูกันเลยครับ

 คิดว่าทุกๆท่านคงเคยเข้าไปในที่ใหม่ๆกันบ่อย ไปไหนมาไหนไม่ถูกเลย

ยิ่งปวดหนักเบาด้วยแล้วมันสุดแสนจะทรมาน หากเป็นเช่นนั้นก็ อย่าฝืนเดานะครับ

อ้าปากถามทางเลยครับ ด้วยคำถามง่ายๆสุภาพๆ ดังตัวอย่างต่อไปนี้ครับ..

(อยากไปห้องน้ำ) ถามว่า“ขอโทษครับห้องน้ำไปทางไหนครับ”

Excuse me. Where is the toilet? หรือ

Excuse me.  Could you tell me where the toilet is? หรือ

Excuse me. How to get to the toilet?

เจ้า “Excuse me” “ขอโทษครับ”  เรามักใช้ในกรณี อยากให้คนใดคนหนึ่ง

หันมาทางเรา หรือให้ความสนใจเรา หรือมองมาทางเรา เพื่อเราจะได้พูดกับเขานะครับ

ไม่ใช่เพราะเราทำผิดนะครับ ซึ่งหมายถึงว่าเป็นคำพูด เพื่อเรียกความสนใจนะครับ

ขอให้พูดจนติดปากนะครับ

เมื่อพูด Excuse me อย่างนุ่มนวลพร้อมรอยยิ้ม ผู้ที่เราต้องการพูดด้วย เขาก็จะหันหน้า

มาทางเรา เราก็ยิงคำถามอย่างนุ่มนวล พร้อมด้วยสีหน้ายิ้มๆ แบบไทยได้เลยนะครับ

ซึ่งผมให้คำถามไว้ตอนแรก หลายแบบนะครับ ท่านชอบแบบไหน  ก็เลือกตามสบายครับ

จากตัวอย่างเราถามทางไป ห้องน้ำ คือ the toilet ลองฝึกถามที่อื่นๆบ้างครับ

เช่น  the Pichit hospital โรงพยาบาลพิจิตร the Kroong Thai bank ธนาคารกรุงไทย

the Shell gas station ปั๊มเชลล์ the 7-11 shop ร้าน7-11

The Pichit provincial stadium สนามกีฬาพิจิตร

ตอนท้ายของคำถาม ทุกแบบท่านอาจปิดท้าย ด้วยคำว่า “please”ได้ เช่น

Excuse me. Where is the toilet, please? ก็ไม่เสียหายอะไรนะครับ

หากแต่จะเป็นการบอกว่า คนไทยเรานั้นมีนิสัยอ่อนน้อมถ่อมตนนะครับ

คนตอบเขาก็คงสุขใจ และกุลีกุจอบอกทางเรา ไม่แน่นะครับเขาอาจ

พาเราไปส่งเลยก็ได้ ลองฝึกถามกันนะครับถามบ่อยๆจนติดปากครับ