ไม่แปลกนะครับ คุณพ่อผมเองก็เล่นดนตรีพื้นเมืองและดนตรีสากลได้หลายอย่าง ยิ่งพักหลังส่งเด็กๆกวาดรางวัลวงดนตรีพื้นเมืองมาทั้งระดับจังหวัดและเป็นตัวแทนเขตการศึกษาไปแข่งได้รางวัลอีกหลายแห่ง จนท้ายที่สุดท่านได้เป็นครูต้นแบบด้านดนตรีพื้นเมือง(สะล้อ ซอ ซึง)...ส่วนผมเหรอครับ ไม่เป็นสักอย่าง..(ฮ่าๆ) มันอาจเป็นเรื่องจิตใต้สำนึกหรืออยากเอาชนะ...ผมก็ไม่แน่ใจ ประมาณว่าถ้าทำได้ไม่ดีแล้วผมจะไม่ทำเลย...อันนี้ไม่ใช่ว่าเกลียดนะครับ แต่เหตุผลเดียวกับน้องเลยครับคือ กลัวพ่อเสียหน้า วิธีแก้(มองจากตัวผมเอง) ผมว่าลองให้คุณพ่อกะคุณลูกลองเล่นดนตรีด้วยกันครับ ไม่ใช่แบบที่เรียนเป็นจริงเป็นจังนะครับ แบบชวนมาเล่น ให้เขาลองทำให้ดูหน่อย อาจจะเตี้ยมกะคุณพ่อก่อนว่าอยากฟังเพลงนี้ ให้ลูกเล่นให้หน่อย หรืออาจชวนกันเล่นเพื่อเตรียมไว้เป็นของขวัญในโอกาสพิเศษ วันเกิดคุณแม่...อะไรอย่างนี้ครับผม (คืออันนี้ผมคิดจากตัวผมเองนะครับว่า หากบรรยากาศเป็นกันเอง พ่อลูกน่าจะเล่น(ปนเรียน)กันไปแบบไม่ขัดเขิน)