เรียน ท่านอ.ดร.ประพนธ์ค่ะ
- ดิฉันเห็นด้วยกับแพทย์ ในเรื่องของการทำเป็นแบบอย่างให้แพทย์ลูกศิษย์ได้เห็น และได้ทำตาม...ซึ่งหลายๆท่านทำอยู่แล้วในขณะปฏิบัติงานจริงๆ เป็นผู้เสียสละอย่างจริงจังและทุ่มเท กลุ่มเหล่านี้ไม่เคยเรียกร้องอะไรตอบแทนเลยจริงๆค่ะ...และการทำเป็นตัวอย่างก็มิใช่การทำให้ดูเพียงวัน-สองวัน...มันต้องสั่งสมกันเป็นเวลานานๆ
- สาขาแพทย์และพยาบาลต้องใช้ทั้งศาสตร์และศิลป์จริงๆในการทำงาน...การฝึกฝนจึงต้องถูกบังคับด้วยจำนวนชั่วโมงของการปฏิบัติงานกับผู้มีประสบการณ์ค่ะ...
- การแลกเปลี่ยนเรียนรู้จึงเป็นวิถีปกติไปแล้วสำหรับกลุ่มวิชาชีพเหล่านี้..เพราะวิทยาการเปลี่ยนแปลงทุกวัน....ต้องตามให้ทัน...เราจัดประชุมวิชาการกันบ่อยมากๆ
- .....จะยากก็คือจะถอดออกมา....ถ่ายทอดศิลป์ในเรื่องไหน...อย่างไรดี ... เพราะบอก แสดงแต่ปากเล่านั้นยากยิ่งค่ะ..ต้องทำให้ดู.....
- ...และที่กล่าวมาคือความยากที่จะประเมินผลลัพธ์การทำKMของเขาค่ะ.....สำคัญคือถ้าเขาทำกันอยู่ แล้วประเมินว่า เขาไม่ได้ทำ...เขาไม่มี....นี่แหละจะบั่นทอนกำลังใจกันยิ่งนัก
- ขอบคุณอาจารย์ค่ะ