ดูภาพแล้ว รับรู้ได้ถึงบรรยากาศของ "การร่วมแรงร่วมใจ สัมพันธภาพอันอบอุ่น และจิตวิญญาณของนักจิตอาสา" ได้ชัดเจนมากค่ะ น้องคิม พี่ตอบเม้นท์น้องคิมไว้ในบันทึกของพี่ และเกี่ยวกับการจัดค่ายด้วย น้องคงไม่ได้เข้าไปอ่านเพราะยุ่งกับการเตรียมและจัดค่าย พี่เลยยกข้อความทั้งหมดมาให้อ่านตรงนี้เลยแล้วกันนะคะ...

           "ขอบคุณ คุณคิม นพวรรณมากนะคะที่ชอบอ่านเม้นท์ของพี่ เวลาเราเขียนอะไรไป แล้วมีคนชอบอ่านเราก็มีความสุขนะคะ และการทำให้คนอื่นมีความสุขก็นับเป็นกุศลที่ยิ่งใหญ่ เพราะสังคมสมัยนี้ความสุขรู้สึกจะหาได้ยากขึ้น (ยกเว้นในสังคม Gotoknow) แม้สุขหรือทุกข์จะอยู่ที่ใจ ดังสำนวนที่ว่า "สวรรค์อยูในอก นรกอยู่ในใจ" แต่เรายังเป็นปุถุชน ท่าทีของคนรอบข้างก็ส่งผลถึงอารมณ์ความรู้สึกของเราอยู่ไม่มากก็น้อย อีกอย่างคนเราก็มีความอยากไม่มีที่สิ้นสุด ตอนที่พี่เห็นเมล็ดถั่ว พี่ก็อยากรู้ว่าต้นเขาเป็นยังไง พอลูกขจิตนำต้นและดอกเขามาให้ดู พี่ก็อยากรู้อีกว่าฝักเขาเป็นยังไง ครูคิมจึงช่วยได้มากที่ได้นำภาพฝักถั่วมาให้ดู ฝักเขาน่ารักนะคะ พี่ไม่แน่ใจว่าต้นกล้าที่เห็นอยูด้านล่างซ้ายยางรถยนต์ ใช่ต้นถั่วหรือเปล่าคะ (เพาะเมล็ดจามจุรีสีทอง บวบหอมและ ถั่วญี่ปุ่น ภาพนี้ถ่ายเมื่ออาทิตย์ที่แล้วค่ะ) จะแซะดูก็กลัวกระเทือนรากเขา ถามคนเพาะว่าเพาะไเมล็ดถั่วญี่ปุ่นไว้บริเวณไหน เขาก็ตอบไม่ได้ ถ้าโตกว่านี้คงดูออกว่าใช่หรือไม่ใช่นะคะ"    

              "จะไปจัดค่ายที่พังงาขอให้เดินทางไป/กลับโดยสวัสดิภาพ แะทำงานด้วยความสุข งานดำเนินไปด้วยความราบรื่นและบรรลุวัตถุประสงค์ทุกประการนะคะ เสร็จแล้วเขียนบันทึกเล่าสู่กันฟังบ้าง ขอบคุณค่ะ"