การศึกษาที่เอาเงินเป็นตัวตั้ง พังลูกเดียว

การศึกษาที่มีใครไม่รู้มาเป็นผู้นำ แล้วไม่ฟังนักวิชาการ

การศึกษาที่ทุ่มงบทุมเงิน แต่ไม่มีการติดตามประเมินผล

การศึกษาที่กระจุกตัว โดยคิดว่า โรงเรียนในฝัน โรงเรียนดีประจำตำบล

คิดว่าเป็นคำตอบสุดท้ายแล้ว ว่า นี่คือ คุณภาพ หาใช่ไม่

การศึกษาที่โหยหาคอมพิวเตอร์ให้เด็กที่อ่านหนังสือไม่ออก คิดว่าโก้

การศึกษาที่ใช้งบประมาณ ให้ศึกษานิเทศก์ไปนั่งในโรงแรมครึ่งค่อนปี แทนการนิเทศโรงเรียน

และการศึกษาที่มีนโยบายวางยาระบบ ก่อนที่จะล้มเหลวอีกครั้งใน ๑๐ ปีข้างหน้า

ขอบคุณท่านอาจารย์ ครับ ผมติดตามอ่านบทความของท่านเสมอ และเห็นด้วยอย่างยิ่ง