มาอ่านบันทึกอาจารย์สองเรื่องติดกันได้ยิ้มน้อยๆกับเรื่องแรกคือการติดต่อแจ้งโทรศัพท์เสีย และเรื่องนี้ได้หัวเราะเลยค่ะ นึกภาพตามไปด้วย และได้เห็นภาพลูกๆคุณแสงแห่งความดีที่ช่างจินตนาการรู้สึกอารมณ์เบิกบานมากเลยค่ะ เด็กๆเขามีจินตนาการมากเขา จึงสบายๆ ใสๆ เบาๆ ผู้ใหญ่พอความรู้มีมากไปกดทับความเป็นเด็กในตัวเองทำให้จินตนาการมีจำกัดนะคะ หากผู้ใหญ่ทำงานศิลปะก็ยังดีที่ยังได้ให้อาหารเด็กน้อยในตน ส่วนใหญ่ผู้ใหญ่จะลืมตรงนี้กันไปหมด แล้วไปเคี่ยวเข็ญเด็กให้ใช้เหตุผลแบบเรา