อ่านบันทึกนี้ ได้แนวคิดที่ดี ไม่ต่างนักจากที่พี่เพิ่งประทับใจจากการอ่านบทความพระอาจารย์ไพศาล เรื่อง เผชิญกับความตายอย่างสงบ บันทึกนี้

ส่วนตัวพี่เป็นคนกลัวเข้าขั้นโฟเบียกับการนั่งเครื่องบินมาก่อน ปัจจุบัีนเฉย ๆ เพราะคิดว่า เราผ่านชีวิตมาพอสมควร ทำงานตามหน้าที่ ทำความดีตามหลักพุทธศาสนาที่นับถือ และเมื่ออ่าน หัดพิจารณาเรื่อง ความตาย  เนือง ๆ คิดว่าแม้ไม่ถึง..สู่ความตายด้วยแรงปรารถนา แต่ความกลัวความตายลดน้อยลง

ความตาย สัจจะจริงแท้ มิตรแท้ของเรา เราต้องพบกันไม่วินาทีใดวินาทีหนึ่ง

ขอบคุณนะคะ