สวัสดีค่ะอาจารย์ลูก

      สงสัยว่าคนงานที่เก็บยอดตะคึกกินจนแทบไม่เหลือไว้ให้ออกดอกคงจะเป็นคนทางบ้านอาจารย์แม่กระมังคะ สมัยที่อาจารย์แม่เรียนปริญญาโท (อาจารย์ลูกอาจจะยังไม่เกิด) มีหนุ่มยะลาคนหนึ่งคอยตาม (เพื่อนสงสัยว่าเขาตามใครกันแน่ ระหว่างอาจารย์แม่กับเพื่อนชาวเชียงใหม่ที่เป็นคนจีน หน้าตาน่ารัก ซึ่งจะไปไหนมาไหนกับอาจารย์แม่ตลอด อาจารย์แม่ก็คิดว่าต้องตามเพื่อนชาวเชียงใหม่แน่นอน เพราะเธอน่ารักแถมพูดเพราะต่างจากกว่าอาจารย์แม่ที่พูดไม่เพราะแบบชาวอีสานทั่วไป) หลังจากเฉลยโดยการเอารูปตัวเองพร้อมคำสารภาพหลังรูปแอบสอดใส่ในหนังสือของอาจารย์แม่แล้ว วันหนึ่งเขาก็พูดกับอาจารย์แม่ที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยว่า "คนอีสานนี่อะไรก็ไม่รู้ เก็บใบไม้ใบหญ้ากินไปหมด" อาจารย์แม่ก็ขำแทนที่จะโกรธ คนอะไร จะจีบเขาแล้วยังว่าคนบ้านเขาอีก จะทำคะแนนได้หรือนี่ (ถึงอาจารย์แม่จะไม่ใช่คนสวยแต่ก็มี "Spect" เหมือนกัน ซึ่งคนละแนวเลยกับหนุ่มคนนั้น) อาจารย์แม่เลยหัวเราะและบอกเขาไปว่า "นั่นแหละคือภูมิปัญญาของชาวอีสาน รู้จักใช้ทรัพยากรให้เป็นประโยชน์"

     ไม่ต้องกังวลนะคะ หาเมล็ดตะคึกได้เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละค่ะ อาจารย์แม่รอได้ ส่วนดอกขานางคราวก่อนอาจารย์ลูกบอกว่ากลิ่นมันเหม็นมาก อาจารย์แม่ก็จินตนาการว่าจะเหมือนกลิ่นดอกอุตพิตไหมน้า แต่พอรู้ว่ากลิ่นเหมือนกะปิ งั้นก็หอมซีคะ เหม็นที่ไหนกัน (พูดจริงๆ นะคะ) แต่หอมน้อยกว่าปลาร้าหน่อยก็เท่านั้นเอง อาจารย์แม่ไปตามหาเจอแล้วล่ะค่ะว่าต้นและดอกขานาง (แคดง, สะเดาดง, กาญจนิกา) มีหน้าตาดังภาพข้างล่าง มีบางคนสงสัยว่า เป็นตระกูลเดียวกับแคป่าไหม อาจารย์แม่ดูข้อมูลไม่เห็นกล่าวถึง ปีก่อนๆ อาจารย์แม่กับพ่อใหญ่สอขับรถไปสำรวจต้นไม้ที่ภูเรือ ขากลับด้วยติดใจรีสอร์ตที่มหาสารคามที่แวะพักก่อนไปภูเรือ เพราะมีต้นแคป่าที่มีดอกร่วงหล่นเต็มพื้นแทบจะมองไม่เห็นพื้น สวยมาก เลยแวะพักอีกและถ่ายภาพเก็บไว้เยอะเลย แต่ไฟล์ภาพอยู่ที่โน้ตบุ๊คเครื่องเก่าที่บ้าน ตอนนี้อาจารย์แม่อยู่ที่กรุงเทพฯ ค้นภาพจาก Internet ได้ภาพดอกแคป่าที่สวยถูกใจดอกเดียว ส่วนต้นที่มหาวิทยาลัยรังสิตที่อาจารย์แม่ถ่ายไว้ในวันที่ 30 มีนา. 54 ก็มีดอกร่วงประปราย ต้นที่นั่นมีดอกสีเขียวอ่อน อาจารย์แม่ถามเขาว่าเก็บได้ไหม เขาตอบว่าได้ อาจารย์แม่เลยทำเนียนเก็บให้ลูกสาวถือเป็นดอกไม้ถ่ายภาพ สุดท้ายก็เอาไปลวกจิ้มน้ำพริก ภาษาบ้านอาจารย์แม่บอกว่า "ขมอำลำ แซบอีหลีเด๊อ" อันที่จริง ที่หนุ่มยะลาว่า มันก็จริงของเขานะคะ