เรียน ท่านขจิต ค่ะ

        ขอขอบคุณที่แวะเข้ามาชื่นชม  นับเป็นกำลังใจอย่างดีสำหรับครูเล็กด้วยนะคะ  มันเป็นสิ่งที่เราทุกคนต้องใส่ใจ  เรื่องการอ่านเป็นสิ่งที่เป็นปัญหามาตลอดนับตั้งแต่ได้รับมอบหมายให้สอนภาษาไทยในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 (จริงแล้วจบเอกการอนุบาลศึกษา)ยอมรับว่าครั้งแรกถามตัวเองเราจะสอนได้หรือ ? ตั้งแต่จบมาตั้งแต่ปี 2531 ก็สอนอนุบาลมาตลอดทั้งเอกชนและรับราชการ  จนย้ายกลับบ้าน ปี 2545 ต้องมาสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 เป็นชั้นที่มีปัญหามาก(ท่านผู้บริหารบอก) ท่านผู้บริหารท่านบอกว่ามั่นใจว่าเราจะมาแก้ปัญหาได้ ครั้งแรกร้องไห้เลย(แอบ)เพราะเราจะสอนได้หรือ  สอน 3 วิชาหลักคือ ภาษาไทย  คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์  ยอบรับว่าช่วงสอบ NT เครียดนะคะ  ปีแรก ๆ ต้องทานยาคลายเครียด  ปีแรกผล NTก็ยังต่ำ  จนมาปีหลัง ๆ สูงว่าคะแนนระดับเขตและระดับชาติที่ตั้งไว้   ต้องศึกษาค้นคว้าก่อนสอนมาตลอด  แก้ปัญหาเด็กต่าง ๆ ด้วยการไปเยี่ยมบ้านเด็กทุกคนในห้องเพราะต้องรู้พื้นฐานของเด็กแต่ละคนด้วยว่าเขามีปัญหาอะไรถึงเป็นอย่างนั้น  พอเห็นบ้านเด็กบางคน  ครูเล็กอึ้งนะคะว่าชีวิตเขาเป็นถึงขนาดนี้เชียวหรือ  ก็ครอบครัวเขาเป็นแบบนั้นเขาถึงเรียนไม่รู้เรื่อง   ไม่มีใครช่วยเขาที่บ้าน  เราเป็นครูก็เสมือนแม่ของเขา เราก็เอาเขามาสอนนอกเวลากลับเรา  เขาก็เรียนดีขึ้น  นี่คือสิ่งที่ครูเล็กภูมิใจ  และครูเล็กเองก็ได้วิทยฐานะ ครูชำนาญการพิเศษจาก ภาษาไทย  ปีแรกส่ง ตกค่ะ   ปีที่ 2 ผ่านเลย ไม่ได้โอ้อวดแต่อยากให้กำลังใจครูที่กำลังทำว่า  มันคือความตั้งใจและที่สำคัญสิ่งที่ทำผลต้องเกิดที่ตัวเด็กก่อน  แล้วผลบุญจะส่งกลับมาถึงตัวเราเอง อาจจะต้องผ่านน้ำตาและอุปสรรคมากมาย  แต่เราทำดีผลต้องกลับมาดี  และได้รับการยอมรับจากทุกคนในความสำเร็จด้วยค่ะ